Strax á barnsaldri varð Erlu eðlilegt að sjá árur og orkustöðvar mannsins, einnig orkusvið í kringum jurtir og dýr og aðra útgeislun efnis. Í upphafi gerði hún ekki alltaf greinarmun á því sem við hin sáum og þeim heimi sem hún skynjaði og var öllu fjölskrúðugri. Hún hélt til dæmis lengi vel að enginn sæi fiðrildi nema hún sjálf, líkt og var um blómálfana sem enginn virtist taka eftir. Erla skynjar verur á öðrum tilverustigum, álfa af ýmsu tagi, dverga, huldufólk, ljúflinga, tíva og aðrar ljósverur sem tengjast landinu, náttúru þess og ýmsum sérkennum. Erla hefur þann sérstæða hæfileika að skynja atburði úr fortíðinni svo greinilega og ljóslifandi að þeir eru henni sem raunverulegir. Hún hverfur stundum inn í horfnar aðstæður, sér atvikin gerast, heyrir orðaskipti fólksins og finnur lykt af umhverfi þess. Erla hefur upplifað fyrri æviskeið og getur skynjað hvað fólk hafi verið í liðnum jarðvistum. Hún fær stundum hugboð um það sem verða muni og hefur dreymt fyrir óorðnum hlutum.

,,Erla hélt lengi vel að enginn sæi fiðrildi nema hún sjálf, líkt og var um blómálfana sem enginn virtist taka eftir. Hún fær stundum hugboð um það sem verða muni og hefur dreymt fyrir óorðnum hlutum."

Árið 1916 hannaði breskur læknir, Walter J. Kilner að nafni, sérstakt sjóngler sem gerði mögulegt að skoða útgeislun líkamans. Hann þróaði einnig víðtækt kerfi til að greina sjúkdóma út frá litum og ljósmagni árunnar, sem hann fullyrti að væri kraftsvið sem næði sex til átta þumlunga út frá líkamanum. Árið 1939 uppgötvaði Rússinn Semyon D. Kirlian tækni sem gerir myndatökur af lífgeislan mögulega. Þegar Kirlian var að gera við tæki, sem framleiðir hátíðnistraum, setti hann höndina inn í hátíðnirafsvið og sá sérkennilegt ljósfyrirbæri. Honum flaug í hug hvort ekki væri hægt að mynda þessa ljóshnoðra. Með því að leggja fingurgómana á ljósmyndafilmu og beina síðan háspennuriðstraumi að tókst honum að fá fram myndir af þessu fyrirbæri.

Erla segir að lifandi verur hafi allt annan og fjölbreytilegri bjarma en stafar af dauðum hlutum. ,,Hlutir úr hinum ýmsu efnum hafa aðeins efnislega útgeislun en náttúran öll, dýr og menn hafa vitund, margar árur í mörgum víddum. Ljósbrot frá Guði." Eitt af því merkilegasta sem Kirlian-hjónin uppgötvuðu er svonefnt vofufyrirbæri á laufblöðum ("phantom leaf effect"). Í ljós kom að þótt stór hluti laufblaðsins hafi verið skorinn burt sýnir hátíðniljósmyndun orkulíkama laufblaðsins í heild sinni. Erla hefur séð fingur og handleggi á fólki, þótt tilsvarandi líkamshlutar hafi verið fjarlægðir. Erla segir að orkusviðið sé enn fyrir hendi þótt hinn jarðneski hluti hafi verið tekinn burt. Áþekk fyrirbæri virðast koma fram á Kirlian-myndum. Hún segist enga útgeislun sjá frá plasti og öðrum gerviefnum. Erla ráðleggur fólki að klæðast fötum úr bómull, ull og öðrum náttúrulegum efnum því gerviefni hefti lífgeislan líkamans.

Lífssýn - samtök til sjálfsþekkingar eru samtök fólks sem hefur verið á námskeiðum hjá Erlu Stefánsdóttur. Lífssýn hefur gefið út þessa skýringamynd af sjö orkustöðvum mannsins.

Erla Stefánsdóttir segir að maðurinn sé samsettur úr sjö ólíkum líkömum eða þáttum. Orkuhvirflar eru tengdir mænunni og samkvæmt lýsingum hennar þyrlast orkan inn og út úr þessum hvirflum eða orkustöðvum og myndar sjö orkulíkama eða árur mannsins. Næst efnislíkamanum er heilsublikið. Hún skynjar einnig ytri og innri tilfinningalíkama, ytri og innri hugarlíkama, innsæis- eða orsakalíkama, sem geymir dýpstu eigindir mannsins, og loks innsta ljósið eða kjarnann sem skín í gegnum alla þessa þætti og er sjöunda víddin, en í þeirri vídd er allt mannkyn ein heild. Erla segir um orkulíkama mannsins:

,,Tilfinninga- eða geðlíkaminn er sem gulhvítur stór hjúpur, næstur líkamanum og getur umlukið alla okkar líkama. Þar kvikna alls konar litir, fallegir sem ljótir, með mismunandi hreyfingum, eftir tilfinningum okkar og geðsveiflum. Í honum eru ótal straumar og straumköst - líka ljúfar hreyfingar eða þungar bylgjur líkt og hafið. Huglíkaminn er kyrrari en tilfinningalíkaminn, hann tekur hægar breytingum og birtir varanlegri þætti persónunnar. Sumir hafa fallega formaða huglíkama og aðrir hafa litla og óljósa huglíkama. Oft kvikna huglíkamar og skína, bera birtu - og oft má sjá alls konar hugform sem kvikna."

Um dýpri sálarþætti mannsins segir hún: ,,Innri hug- og tilfinningalíkamar sjást ekki alltaf. Ytri hug- og tilfinningalíkamar þurfa að hafa náð vissum tærleika til að þeir innri sjáist. Innsæis- eða orsakalíkaminn er oftast það fallegasta við hverja mannveru. Hann tekur hægast breytingum, þó getur hann breyst eftir þroska okkar. Innsta ljósið er geisli úr sól guðdómsins."

,,Huldufólk er líkt okkur. Álfar eru fíngerðari. Í kjarri og skógum búa ljúflingar. Svifléttar verur sem klæðast gjarnan frísklegum litum á sumrin en á veturna sjást þeir ekki."

Erla Stefánsdóttir segir að náttúran sé krökk af lífverum sem tilheyri annarri þróunarleið lífsins en maðurinn og hafi líkamsgervi úr fíngerðara efni en flestir skynja. Verur þessar eða náttúruandar lifa á ýmsum stöðum: við vötn, í sjó, í skógum, steinum og klettum, í lofti og jafnvel í híbýlum manna. ,,Í mörgum fjöllum eru náttúruandar sem við köllum fjallatíva, ljósmiklar og undurfagrar verur með mikilli hreyfingu og streymi." Hún segir að þessar verur séu ákaflega fjölbreyttar, bæði að stærð og útliti og hvað varðar þroska og innræti. ,,Huldufólk er líkt okkur, bæði í háttum og útliti. Álfar eru fíngerðari. Í kjarri og skógum búa ljúflingar. Svifléttar verur sem klæðast gjarnan frísklegum litum á sumrin en á veturna sjást þeir ekki." Erla sér einnig búálfa og blómálfa í hverjum garði og á flestum heimilum. ,,Það er misjöfn útgeislun frá hverju blómi, í ýmsum litbrigðum. Á sumrin, þegar blómin eru í fullum skrúða, má sjá blómálfa á flugi milli blómanna. En svo hefur hvert blóm sinn staðbundna álf og eru þeir líkir að lit og litir blómsins sem veruna ber. Í kaktusum eru blómálfar mjög litríkir og eru verurnar þéttari og efnismeiri en í öðrum blómum. Lítill vandi er að tala við blómin eða hugsa til þeirra. Mjög gott er að láta blómálfana vita áður en blóm eru klippt eða umpottuð."

Það er athyglisvert að árið 1966 uppgötvaði Cleve Backster, bandarískur hugvitsmaður og hönnuður fyrsta lygamælisins, svonefnda frumskynjun ("primary perception") sem jurtir og jafnvel einfrumungar eru taldir búa yfir. Síðan hefur stór hópur vísindamanna við dulsálfræðideildir háskóla víða um heim rannsakað viðbrögð jurta og eru enn að gera merkar uppgötvanir á þessu sviði. Í grein, sem birtist um þetta efni í Wall Street Journal árið 1972, sagði um niðurstöður þessara tilrauna:

,,Rannsóknir Backsters virðast benda til að auk þess að búa yfir eins konar fjarhrifasambandi búi jurtir yfir einhverju sem er mjög áþekkt tilfinningum eða , geðhrifum ... Þær kunna að meta það þegar þær eru vökvaðar. Þær verða áhyggjufullar þegar hundur kemur nálægt þeim. Það líður yfir þær þegar ofbeldi ógnar velferð þeirra og þær sýna samúð þegar spendýr og skordýr í návist þeirra verða fyrir skaða."

Bandaríski vísindamaðurinn Marcel Vogel endurbætti rannsóknartækni Backsters og uppgötvaði ýmislegt nýtt um eiginleika jurtanna. Í fyrirlestri, sem Vogel hélt um athuganir sínar, sagði hann meðal annars:

,,Það er staðreynd að maður getur haft og hefur samband við jurtalífið. Það getur vel verið að jurtirnar séu blindar, heyrnarlausar og mállausar í mannlegum skilningi en fyrir mér er það enginn vafi að þær eru yfirmáta næm tæki til að nema mannlegar tilfinningar ... Jurt og maður geta ekki aðeins haft samband sín í milli heldur er hægt að skrá þetta samband niður á sjálfvirkan skrifara með aðstoð jurtarinnar."

Getur verið að svonefnd frumskynjun plantna sé í raun og veru tilfinningar eða geðhrif blómálfanna?

Erla Stefánsdóttir segir að bæði byggingar og staðir eigi sér hugform. Hér má sjá teikningu eftir hana af ljósi trúarinnar yfir Hallgrímskirkju.

Erla skynjar jafnframt hugform staða og bygginga. Hún segir að hugform í bláum og gylltum litum fylgi kirkjum landsins, ljós trúarinnar.

,,Við Strandakirkju má sjá bjarta ljósmikla veru, engil, og er hann kraftmikill og svo ljóssterkur að hann sést úr mikilli fjarlægð eins og ofan af Hellisheiði. Yfir Helgafelli, eins og yfir flestum Helgafellum hérlendis, er fjólublátt ljós eða hugform. Fjólubláa hugformið yfir Helgafelli tengist líklega helgi og átrúnaði frá liðnum tíma. Í Reykjavík og nágrenni býr margs konar álfakyn. Má þar nefna huldufólk, ljúflinga, álfa, dverga, dísir og gnóma. Á Valhúsahæð eru álfar í björtum litum. Í kringum Tjörnina eru ljósálfar og litlir gnómar. Gnómar, sem nefndir eru jarðdvergar á íslensku, eru tæpt fet á hæð og virðast leggja mikið upp úr fjölskyldulífi. Gnómar geta verið örsmáir, 1-2 mm. Þeir fela fyrir manni lyklana og gleraugun og ýmislegt sem hverfur þó það sé fyrir framan nefið á manni. Í Hljómskálagarðinum eru ljúflingar, bjartir og fallegir. Uppi á hæðinni norðanvert við Vífilsstaðavatn hefur líklega verið álfakirkja því enn má greina birtuna."

Erla segir að sunnanvert við Seljahverfi í Breiðholti séu huldufólksbyggðir. ,,Ljúflingar eru í Fossvogi og í hólmanum í Elliðaánum eru dvergar, ljúflingar og álfar. Sams konar líf er í Öskjuhlíðinni. Í grasagarðinum í Laugardal eru mjög hávaxnir og skemmtilegir álfar. Í Laugarnesi er álfakyn sem á ekki sinn líka annars staðar á landinu. Í Viðey er mikið um álfa og huldufólksfjölskyldur því þar er ágangur manna lítill. Dvergar búa í hrauni og nær byggðinni upp í Heiðmörk. Það eru dvergar neðan við Kópavogshæli og mjög skemmtilegt að líta yfir svæðið í kringum Kópavogskirkjuna. Þarna er mikið líf, huldufólk, álfar, dvergar og gnómar. Dvergarnir eru á stærð við fimm til sex ára börn og eru afskaplega iðnir. Þeir búa margir saman og í stærri samfélögum."

,,Yfir Hamrinum í Hafnarfirði er gul sól og fjólublár ljósbogi. Er líkast sem einhver verndarvættur sé í tengslum við Hamarinn og haldi verndarhendi sinni yfir bænum."

Erla segir að í Hafnarfirði sé mikið um álfa og dverga. ,,Yfir Hamrinum í Hafnarfirði er gul sól og fjólublár ljósbogi. Í Hamrinum eru glæstir salir, hátt til lofts og vítt til veggja og býr þar margt álfa. Er líkast sem einhver verndarvættur sé í tengslum við Hamarinn og haldi verndarhendi sinni yfir bænum. Yfir Reykjavík er stór bláhvítur tívi sem er eins og verndarvættur borgarinnar. Í Esjunni eru tveir fjallatívar. Annar er tengdur árstíðunum og hverfur svo til yfir veturinn en sá blái sést alltaf í suðurhlíð Esju, séð frá Reykjavík. Víða um land eru huldufólksbyggðir. Kirkja huldufólks er að því leyti frábrugðin að krossinn hefur tíu arma í tíu áttir en ekki fjóra eins og hjá okkur."

Erla segir að landslag álfa og manna sé yfirleitt það sama. ,,Stundum kemur fyrir að veðurfar hjá álfum sé annað en hjá okkur." Erla hefur jafnframt talað um að kraftlínur eða dularfullar orkurásir liggi um landið og alla jörð. Þetta minnir um margt á rannsóknir fræðimanna á ley-línum Englands og hugmyndum Forn-Kínverja um drekaslóðir sem jarðorka streymir um. Í ferðabók Ernst Börschman um Kína er sagt um þessar drekaslóðir: ,,Vissir fjallatoppar eru þaktir musterum og litlum hofum og helgistöðum til að samræma töfrakraft himins og jarðar. Viss orka streymir þar út, ekki ósvipað og segulkraftur út úr grönnum vírenda. Kínverjar álitu ákveðið segulsvið vera eitt of birtingarformum náttúrunnar."

Erla fjallar um þessar orkubrautir Íslands. ,,Í gegnum Snæfellsjökul tengjast stærstu og kraftmestu brautirnar. Snæfellsjökull er ein af sjö orkustöðvum jarðarinnar. Hvert þessara náttúruljósa gegnir því hlutverki að tengja saman alla sjö heima plánetunnar. Þetta hlutverk er tvíþætt. Annars vegar mynda orkustöðvarnar sjö ólíka farvegi að þróunarbrautum fyrir allar vitundareindir sem byggja þessa jörð og hins vegar eru þær tengibrautir guðdómsins við sköpunina."

Erla Stefánsdóttir segir að maðurinn hafi sjö ólíka líkama eða árur. Þessi mynd er dæmi um fjölmargar teikningar sem Erla hefur gert af útgeislun einstaklinga.

Heimarnir liggja hver inni í öðrum og hafa mismunandi bylgjulengd, þéttleika og tíðni. Heimarnir eru sjö: geðheimur, hugheimur, innsæisheimur, andlegi heimurinn, eindarheimur og guðlegi heimurinn. Erla ferðast um þrjá fyrstnefndu heimana í ljósvakalíkamanum. Hún sér hvernig sálarlíkaminn er tengdur jarðlíkamanum með silfurstreng. Í grein, sem hún ritaði í tímaritið Morgun, segir hún frá reynslu sinni:

,,Fyrst safna ég vitund minni upp í höfuðið og fer svo út um ennisstöðina, því næst breiði ég gyllt ljós yfir alla mína hér í heimi, því næst hitti ég vinina mína tvo, sem farnir eru (fyrrum læknar) og hafa það að starfi að hjálpa öðrum og förum við þrjú saman á spítala og í hús, þar sem hefur verið beðið um hjálp. Víða hef ég komið og við margvíslegar aðstæður, bæði til ungra sem aldinna. Síðan fer ég heim aftur, athuga hvort fólkið mitt er sofnað og hverf inn í þá heima eða svið, þangað sem ég hef ætlað mér, hvort sem það er inn í Geðheim - Hugheim eða Innsæisheim ... Ekki skynjar allt fólk úr geðheimi okkur hér. Oft sé ég fólk sem kemur inn á heimili mitt en skynjar ekki okkur hér. Oft þegar gestir koma frá geðheimi myndast tilfinninga-geðlíkaminn sem gulhvítt egg og koma svo fram alls konar myndir og litir geðlíkamans og myndir af fólkinu eins og það var áður en það fór eða yngra ... Aðrar verur en mannlegar eru í hugheimi, margs konar dýralíf, sérstaklega fuglar. Það er meira samband milli álfa og manna í hugheimi en í nokkrum öðrum heimi ... Minningar mínar frá innsæisheimi eru endalausar víddir, væri auðvelt að týnast þar. Þar er fegurð, friður og frelsi. Þar er tónlistin undursamleg og allar listir stórkostlegar, allt fegurra og fíngerðara. Af fjólubláa sviðinu man ég eftir tignarlegum musterum, þar lifa menn trúna, þar tigna allir sömu lífsuppsprettuna."

Erla Stefánsdóttir hefur lýst hughrifum sínum af Snæfellsjökli og komið með góða skýringu á þeim áhrifum sem fjöldi fólks af ólíku þjóðerni telur sig hafa orðið fyrir í námunda við jökulinn. Hún kemst svo að orði:

,,Snæfellsjökull er baðaður birtu sem sést frá Reykjavík, um 120-140 km í beinni loftlínu, hvernig sem viðrar. Sunnanvert í jöklinum er þetta mikla ljós og er ljóskjarninn rétt við jökulröndina og fjallshlíðin öll böðuð þessu skínandi ljósi, rétt ofan við eyðibýlið Dagverðará. Bjarminn eða ára ljóssins, sem lítur út eins og tindrandi bjart litaflóð, nær um það bil tvo kílómetra í allar áttir út frá ljóskjarnanum. Þegar við náum sambandi við ljósið í jöklinum eru áhrifin bjartur upphafinn fögnuður, djúp lotning og sterkt samband við landið okkar."