Geirfinns- og Guðmundarmál

Geirfinns- og Guðmundarmál

http://www.swazilandforum.com/?n=strategia-opzione-binaria-5-minuti ,,Margt er stórfurðulegt við Guðmundar- og Geirfinnsmálin.

adam abramowicz opcje binarne Sjálfur kynntist ég þeim ákaflega vel sem fangavörður í Síðumúlafangelsi allan þann tíma þegar sakborningar voru vistaðir þar. Annaðist yfirheyrslur og var viðstaddur aðrar.

http://irinakirilenko.com/?deribaska=bdswiss-de-anmelden&aaa=7d bdswiss de anmelden Sumir voru hreinsaðir af öllum grun en aðrir dæmdir í þyngstu refsingar.

http://blog.pinkprincess.com/?svecha=robot-opzioni-binarie-gratuito&9c1=45 Aldrei hef ég efast um sakleysi þeirra sem dæmd voru.

trading su opzioni digitali demo Leitt var í ljós með óyggjandi hætti að sakborningar, bæði þeir sem voru hreinsaðir og þeir sem voru dæmdir, sættu andlegum og líkamlegum pyndingum til að reyna að knýja fram játningar.

opciones binarias secretos Eitt af því furðulegasta fannst mér þó og finnst enn, að enginn þeirra sem slíkt stunduðu skyldi sæta neinum viðurlögum.

Þvert á móti voru menn verðlaunaðir fyrir.”

Þessa athugasemd við bloggfærslu Jóns Daníelssonar skráði auto opzioni binarie il sole Hlynur Þór Magnússon þann 16. júlí 2011. Þá voru liðin 31 ár frá því að Sævar Ciesielski og aðrir sakborningar voru dæmdir í svonefndu Geirfinnsmáli.

Ummæli Hlyns sýna vel, að þrátt fyrir að þrír áratugir séu liðnir frá því að Hæstiréttur kvað upp úrskurð sinn, eru þessi mál í reynd enn óuppgerð.

Endurupptökubeiðni Sævars var tvisvar sinnum hafnað af Hæstarétti, fyrst 1997 og síðan 1999. Sævar fékk því ekki þá uppreisn æru, sem honum dreymdi um, en viðhorfið til hans hefur svo sannarlega breyst. Álit fólks á Sævari óx í réttu hlutfalli við hvað það minnkaði í garð dómstóla.

Ég man sem dæmi frá þeim tíma þegar Sævar var að taka saman gögn í það sem síðar varð endurupptökubeiðnin, að félagi minn spurði mig áhyggjufullur: ,,Er það rétt sem ég heyri, að þú hafir verið á gangi með Sævari Ciesielski upp í háskóla?!!!

Þegar ég jánkaði því sagði hann alvarlegur: ,,Barnsmóðir mín sá til þín! Er þér virkilega alveg sama um mannorðið? Svo áttu líka ung börn sem þú verður að taka tillit til.”

Ég held að sé óhætt að fullyrða að svona viðhorf eru ekki algeng lengur. Þetta var sagt nokkru áður en ummælin féllu sem hér verður vitnað í.

Þau er öll, nema þrjú fyrstu, tekin af vef .

Þeir sem vilja kynna sér Guðmundar- og Geirfinnsmál nánar er bent á , sem er hafsjór upplýsinga. Þar er einnig að finna tengil í .

 

Nokkrar tilvitnanir

Björgvin Sigurðsson
Björgvin Sigurðsson Pressan, 2011
Lagðar voru fram með endurupptökubeiðninni nýjar, skriflegar skýrslur fjölda fólks sem kom að málum. Skýrslur með nýjum upplýsingum frá Erlu Bolladóttur, Albert K. Skaftasyni, Gísla Guðmundssyni fyrrverandi yfirlögregluþjóni, rekstaraðilum Alþýðuhússins, nágrönnum Erlu, Hlyni Þór Magnússyni fyrrverandi fangaverði, Jóni Bjarman fangelsispresti, Magnúsi Leópoldssyni og Magnúsi Gíslasyni fréttamanni. Þá höfðu að auki komið fram yfirlýsingar um málið frá Guðjóni Skarphéðinssyni í fjölmiðlum árið 1996, dagbækur Síðumúlafangelsis, útdrættir úr þeim ásamt dagbókum Hegningarhússins, lokaskýrsla Karls Schütz, sem lýsa efasemdum hans um sekt hinna grunuðu og margvísleg önnur gögn sem gata gömlu rannsóknina.
Hrafn Jökulsson
Hrafn Jökulsson Vikublaðið, 1997
Þetta mál er ennþá fleinn í holdi samfélagsins. Ég dáist að þrautseigju Sævars og vona að réttlætið sigri að lokum. Fyrir þremur öldum tók það Jón Hreggviðsson 32 ár að fá sig sýknaðan af Hæstarétti Danmerkur fyrir morð á Sigurði böðli Snorrasyni. Nú eru 23 ár síðan Geirfinnur hvarf og við höfum því enn níu ár til að sanna að kvörn réttlætisins snúist ekki hægar en á myrkustu öldum Íslandssögunnar.
Guðmundur Andri Thorsson
Guðmundur Andri Thorsson Fréttablaðið, 2011
Sérstakur saksóknari sem skipaður var við meðferð Hæstaréttar á beiðni Sævars um endurupptöku málsins, Ragnar Hall, sagði háðslega þegar þeirri beiðni var hafnað að þetta væru svo sem ekki neinir kórdrengir sem hefðu verið sóttir í fermingarveislu. Hann átti við að þetta hefðu verið illmenni og þess vegna fengið makleg málagjöld hvað sem sekt liði í þessu tiltekna máli. Þannig var viðhorf valdsins alla tíð: mátulegt á pakkið. Þessir krakkar voru guðslömbin sem tóku á sig syndir heimsins. En þetta var óvart alveg rétt hjá þessum fulltrúa valdsins: Sævari Ciesielski stóð aldrei til boða að gerast kórdrengur. Líf hans var fjarri því að líkjast fermingarveislu – en farmurinn sem hann bar með sér um sína daga var þungur. Hann var hrakinn, smáður og fyrirlitinn frá fyrstu tíð og þurfti að beita klækjum til að komast af. Strax sem barn er hann sendur í útlegð á hið alræmda drengjafangelsi sem rekið var í Breiðavík. Um tvítugt er hann smákrimmi í Reykjavík með listamannsdrauma – langar að að læra kvikmyndagerð. Þá kemst upp um ávísanamisferli af því tagi sem íslenskir smákrimmar sérhæfðu sig í og hinn langi armur laganna læsir krumlum sínum í hann. Hann slapp ekki undan honum fyrr en hann gekk frjáls maður út úr fangelsi mörgum árum síðar. Um hríð barðist hann hetjulega fyrir því að hreinsa nafn sitt og ekki var hægt annað en að dást að elju hans og þreki í þeirri baráttu. En öllum umleitunum hans var hafnað af hinu gráa valdi, og loks gafst hann upp á þessu samfélagi. Undir lokin var hann kominn á þann stað þar sem samfélagið vildi alla tíð hafa hann: utangarðs, orðinn útilegumaður á ný.
Davíð Oddsson
Davíð Oddsson Þingræða, 1998
Ég segi það fyrir mig persónulega að mér urðu mikil vonbrigði að Hæstiréttur skyldi ekki séð sig geta haft lagaskilyrði til að taka Geirfinnsmálið upp á nýjan leik. Ég hef fyrir mitt leyti kynnt mér þetta mál rækilega í gegnum tíðina og tel að þar hafi mönnum orðið á í messu í stórkostlegum mæli á nánast öllum stigum málsins. Reyndar tek ég undir með hæstv. dómsmrh. að slíkir hlutir gætu ekki gerst í dag eins og þarna gerðust. En þeir gerðust. Ég held að þó að það hefði verið mjög sársaukafullt fyrir íslenska dómstólakerfið, þá hefði það verið gott og nauðsynlegt, hundahreinsun fyrir okkur ef nota má það óvirðulegt orð, að fara í gegnum það mál allt og með hvaða hætti það var unnið. Þeir sem hafa kynnt sér það mál rækilega geta ekki annað en sagt að þar var víða pottur brotinn … Það hefur þau áhrif á sálarlíf okkar Íslendinga að menn telja sig ekki geta treyst dómskerfinu.
Megas
Megas Erindi úr söngtextanum Dráttarbrautin
mér hefur verið falið / að flytja yður þessi tíðindi / án þess ég ætli sjálfum mér / að uppskeru nein fríðindi / ég hef verið hér ég hef villst þar / og jafnvel víðar / það var enginn ekki neinn / þessa nótt á dráttarbrautinni / né heldur síðar … margt er haft fyrir satt / sumt með litlum rökum / annað jafnt haldið / uppspuni af skyldum sökum / ef brautin er út í hött bönnuð / er þér gert að bíða / samt var engin nema þá fyrir / náð þarna á dráttarbrautinni / né heldur víðar … sofandi hunda / er synd og skömm að vekja / úrillan illa tengdan / getur orðið vonlaust að spekja / sjálfum einum getur sérhver kennt / er bitin þau svíða / það var ég og næstum líka þú / þessa nótt á dráttarbrautinni / nema hvað það var miklu síðar …
Illugi Jökulsson
Illugi Jökulsson Morgunútvarp Rásar 2, 1997
Það er hagsmunamál okkar allra að að hreinsað verði til í því réttarkerfi sem nú hefur reynst vera í senn svo feyskið og þó svo rammlega víggirt, og kórdrengjunum verði úthýst úr þeirri fermingarveislu sem er í raun lokið í hugum allra annara en þeirra sjálfra. En hvort heldur formlegt réttlæti næst fram eður ei, þá mun framtíðin fella sinn dóm og sá verður harður. Það skulu þeir ekki efast um – Allan Vagn Magnússon, Arnljótur Björnsson, Garðar Gíslason, Hjörtur Torfason, Hrafn Bragason, Markús Sigurbjörnsson og Pétur Kr. Hafstein. Þetta mál er ekki úr sögunni þrátt fyrir ,,úrlausn” þeirra, það verður ekki úr sögunni og blygðun mun hjúpa nöfn þeirra.
Jón Steinar Gunnlaugsson
Jón Steinar Gunnlaugsson Morgunblaðið, 1997
Í framburðarskýrslum sakborninga komu fram ýmis atriði sem síðar kom í ljós að ekki fengu staðist. Þetta var vitaskuld til þess fallið að rýra gildi þessara skýrslna fyrir dómi. Dæmi um þetta er framburður Alberts Klahns Skaftasonar, þar sem hann lýsti af nákvæmni aðstæðum við Hamarsbraut í Hafnarfirði, þegar hann var fenginn til að koma á Toyota-bifreið föður síns til að flytja lík Guðmundar Einarssonar. Sú nákvæma lýsing hrundi til grunna þegar í ljós kom að faðir hans hafði ekki átt Toyota heldur Volkswagen á þessum tíma. Hafi játningarnar verið sannleikanum samkvæmar, hvernig stóð þá á því að enginn sakborninga gat bent á hvar a.m.k. annað líkið væri að finna? Málið ber með sér að ýmsar frásagnir hafi komið fram um þetta hjá sakborningunum en engin þeirra hafi reynst rétt, þegar líkanna var leitað. Voru játningarnar trúverðugri en þessar frásagnir af staðsetningu líkanna? Í raun og veru hefur aldrei verið sannað með óyggjandi hætti að nein glæpaverk hafi verið unnin við hvarf þessara tveggja manna. Fjöldi fólks hefur horfið á undanförnum áratugum á Íslandi án þess að skýringar hafi fundist. Mér finnst eins standa á um þessa tvo menn. Mikill þrýstingur var á rannsóknarmönnum og raunar dómskerfinu sem slíku um að upplýsa þessi mannshvörf. Málið var mikið fjölmiðlamál og furðuleg pólitísk upphlaup urðu sem gerðu alla þjóðina upptekna af því um langan tíma. Enginn vafi er á að þessar kringumstæður höfðu veruleg áhrif á rannsakendur og síðar dómara.
Sigursteinn Másson
Sigursteinn Másson Heimsmynd, 1997
Þegar háttsettir embættismenn bregðast svo hrapalega sem Hæstiréttur gerði í þessu máli og er síðan umbunað af vinum sínum í lögmannafélaginu með tuttugu prósenta launahækkun, þá ber íslenskum almenningi að láta í sér heyra … Íslendingar eru seinþreyttir til vandræða og það er í því skálkaskjóli sem hrokafullir valdhafar veigra sér ekki við að misbjóða réttlætiskennd þjóðarinnar í þágu samtryggingar á toppnum.
Hannes Hólmsteinn Gissurarson
Hannes Hólmsteinn Gissurarson Mál 214, 1997
Hæstiréttur var að svara ákveðinni spurningu, og hún var, hvort skilyrðum laga fyrir endurupptöku þessara mála væri fullnægt, og rétturinn svaraði þeirri spurningu neitandi. Engin ný gögn hafa komið fram, sem breyta málinu verulega. En fyrir mér er það ekki kjarni málsins. Nýju gögnin skipta eki eins miklu máli og gömlu gögnin. Aðalatriðið í mínum huga er það, hvort gömlu gögnin hafi nægt til þess að fella hinn upphaflegi dóm. Um það hef ég verulegar efasemdir. Gallinn við Geirfinns- og Guðmundarmálin er sá, að þau eru enn óupplýst. Ég er áreiðanlega ekki einn um þá skoðun, að það nægi varla til sakfella menn fyrir morð, að fyrir liggi játning þeirra, sem þeir hafa síðan tekið aftur, en hvort tveggja vantar, líkið af hinum myrta og einhver skiljanleg ástæða til verknaðarins. Það hefur aldrei tekist að sanna, að þeir Geirfinnur og Guðmundur hafi í raun verið myrtir. Fólk hverfur, án þess að það hafi verið myrt.
Þorsteinn Antonsson
Þorsteinn Antonsson Eintak, 1994
Ég er leikmaður í fræðunum en eftir að hafa skoðað málsskjöl og annað það sem komið hefur fram opinberlega í þessum málum tel ég að dæmt hafi verið af fullkomnum vanefnum og lítil ástæða til að leggja á sakborninga þunga dóma.
Hjörtur Howser
Hjörtur Howser Howser blogg, 2008
Maður líttu þér nær … Og skammist ykkar svo til að taka mál 214 upp aftur svo hreinsa megi þá einstaklinga sem þar voru bornir röngum sökum og þjóðina alla af þeirri svívirðu sem Guðmundar-og Geirfinnsmálin voru í heild sinni.
Jón Daníelsson
Jón Daníelsson Helgapósturinn, 1997
Endurupptökumálið snýst ekki bara um endurupptöku. Það snýst ekki bara um það hvort saklaust fólk hafi verið dæmt. Ef horft er aðeins lengra fram kemur í ljós að þetta mál snýst jafnframt um “starfsheiður” þeirra manna sem unnu að rannsókninni og dæmdu í málinu. Til að unnt sé að taka aftur upp mál sem búið er að dæma þurfa að liggja fyrir nýjar upplýsingar. Fjöldi nýrra upplýsinga liggur fyrir. Gallinn er sá þær upplýsingar lúta ekki að lausn Guðmundar og Geirfinnsmálanna. Það er meira en hæpið að lausn þeirra mála finnist úr því sem komið er. Nýjar upplýsingar liggja hins vegar fyrir varðandi rannsókn málsins. Þessar upplýsingar varða fyrst og fremst það að játningarnar sem dómarnir byggðust á, voru fengnar fram með gjörsamlega ólögmætum hætti. Nú verður ekki betur séð en þær hafi fengist með pyndingum, lyfjagjöf, hótunum, jafnvel líflátshótunum og svo e.t.v. loforðum. Þessu til viðbótar liggur fyrir að játningarnar voru yfirleitt – eða a.m.k. mjög oft – dregnar til baka mjög skömmu eftir að þær voru gefnar, jafnvel samdægurs eða daginn eftir.
Guðmundur Sigurfreyr
Guðmundur Sigurfreyr DV, 1995
Hann var hafður í hámarkseinangrun í tvö ár. Ljós var látið loga í klefanum allan sólarhringinn, vikum saman. Haldið var vöku fyrir honum með háreysti og ryskingum. Honum var meinað um útivist og sviptur tóbaki, lesefni og skriffærum mánuðum saman. Tvívegis var hann hafður í fótjárnum í sex vikur alls og í níu mánuði þurfti hann að vera án sængurfatnaðar. Hann var hafður á sterkum lyfjum, þunglyndis- og vöðvaslakandi án þess að gangast undir læknisskoðun sérfræðings. Þegar hann losnaði úr einangruninni var hann því sem næst mállaus sökum fásinnis … Hæstiréttur Íslands lét hafa sig í það að flokka slíka meðhöndlun ekki undir harðræði.
Gunnar Smári Egilsson
Gunnar Smári Egilsson Eintak, 1994
Þegar málið kom fyrir Sakadóm og síðar Hæstarétt vað það löngu hætt að vera venjulegt sakamál sem snerist um sannanlega sekt sakborninga. Ef sakborningar hefðu fengið að njóta þess mikla vafa sem leikur á sekt þeirra og skort á sönnunum hefðu dómarnir í raun fellt ægi þungan dóm yfir íslensku réttarkerfi. Miðað við afstöðu íslenskra dómara í öðrum málum, litla virðingu fyrir grundvallarmannréttindum og þær ákúrur sem þeir hafa fengið frá dómstólum ytra er ekki erfitt að ímynda sér að sú staðreynd hafi vegið þyngra í huga dómaranna en raunveruleg efnisatriði málsins. Það er svo fjölmörgum spurningum ósvarað í Guðmundar- og Geirfinnsmálunum að það er nauðsynlegt að einhver rannsókn fari fram á þeim. Og það áður en allir aðstandendur þeirra falla frá.
Guðmundur Einarsson
Guðmundur Einarsson Mál 214, 2008
Kom sannleikur málsins nokkurn tíma í ljós? Ein leiðin til að svara þeirri spurningu er að setja sig í spor dómaranna og líta á hlutlausum augum.
Gísli Guðjónsson réttarsálfræðingur
Gísli Guðjónsson réttarsálfræðingur Eintak, 1994
Já, í sumum tilfellum hefur komið fram að menn hafa játað á sig glæpi til að losna úr gæsluvarðhaldi og stundum er það eina ástæðan.
Baldvin Björn Haraldsson
Baldvin Björn Haraldsson Morgunblaðið, 1997
Þótt snærisþjófur frá Akranesi hafi að lokum verið sýknaður af gamalli ákæru yfirvalds um að myrða böðul Sívert Snorresen, kallaður frjáls maður og sendur aftur til Íslands, eru ekki allir sýknaðir í Hæstarétti. Og það er eðlilegt. Hitt er jafneðlilegt og hlýtur að vera hluti af réttindum þegnanna, að óháður aðili kveði upp dóm, ef um dómstól er að ræða, eða taki stjórnvaldsákvörðun ef um stjórnvald er að ræða, um það hvort efni séu til að endurupptaka mál eður ei, og ekki síst að dómendur séu alltaf dómendur en ekki stundum stjórnvald.
Tryggvi Hübner
Tryggvi Hübner Mál 214
Dómur féll í Geirfinnsmáli 22. Febrúar 1980. Þó einstaka “kverúlanti” þætti á þeim tíma að seilst væri um skör fram í að dæma menn seka án fullnægjandi gagna, ríkti einhugur með þjóðinni um að dæma skyldi. Hvatinn að þessari samstöðu Íslendinga var þó fremur sá að þjóðin var langþreytt á þessu vafstri, en að fólk hefði raunverulega skilning á málatilbúnaðinum. Hafi venjulegir Íslendingar dottað yfir hinni 15 klst. löngu sóknarræðu ríkissaksóknara gátu þeir varla efast um að öllum spurningum hafi þar verið svarað. Almenningur treysti einfaldlega fagmönnum til verksins.

 

Skjaldamerki Íslands

 

Prentvæn útgáfa Prentvæn útgáfa Senda með tölvupóst Senda með tölvupóst