Marteinn Lúter, stofnandi mótmælendakirkjunnar, var í engu eftirbátur kaþólskra manna í hatri sínu á gyðingum. Hann hafði ákveðnar skoðanir á því hvernig leysa mætti gyðingavandamálið í eitt skipti fyrir öll. Athugum nú hvað Marteinn Lúter, andlegur leiðtogi íslensku þjóðkirkjunnar, hafði til málanna að leggja:

,,Hvað eigum vér kristnir menn að gera við þessa gerspilltu fordæmdu þjóð, gyðingana? Ég skal gefa mín hollu ráð:

1. Bera eld að skólum þeirra og bænahúsum og brenna þau til grunna.
2. Brjóta sömuleiðis og eyðileggja íbúðarhús þeirra því þar iðka þeir hið sama og í skólum sínum.
3. Taka af þeim bænabækur og talmúðinn, en af þessum ritum læra þeir afguðadýrkun, lygi, formælingar og róg.
4. Banna rabbínum að viðlagðri dauðarefsingu að stunda kennslu.
5. Banna gyðingum með öllu frjálsa för um vegina.
6. Banna þeim að stunda okur og taka af þeim alla peninga og verðmæti úr gulli og silfri.
7. Fá ungum gyðingapiltum og gyðingastúlkum í hendur haka og skóflu, rokk og snældu og láta þau strita fyrir brauðinu í svita andlits síns.
8. Óttumst við samt sem áður að þeir vinni okkur tjón, þegar þeir þjóna okkur og eiga að vinna, þá skulum við endurskoða reikningana og sjá hvað þeir hafa haft af okkur með okri, og eftir að við höfum fengið það endurgreitt og skipt því réttlátlega niður skulum við reka þá úr landi."

"Adolf Hitler leit á sig sem boðbera nýrrar aldar. Hinn gyðinglega-kristna menningarhefð, auk kommúnismans, stóð í vegi fyrir samfélagi framtíðarinnar. "

Enn þann dag í dag eru sumir biblíuskýrendur sértrúarflokka þeirrar skoðunar að Hitler hafi verið ,,engill dauðans". Þeir halda því fram að Hitler hafi verið sendur til að flytja gyðingum dómsorð Guðs og refsa þeim fyrir líflátið á Jesú Kristi. Þessir heittrúarmenn vitna gjarnan í forna spádóma Gamla testamentisins máli sínu til áréttingar. En þar kemur fram að Drottinn muni á sínum tíma refsa gyðingum harðlega og ríkja yfir þeim með ,,útréttum armlegg og fossandi heift". Nasistakveðjan er því í hugum þeirra tákn refsidómsins yfir gyðingum.

Gyðingahatur Marteins Lúters og kaþólskra manna byggðist fyrst og fremst á trúarlegum grundvelli en andúð Hitlers átti sér aðrar forsendur. Í huga Hitlers var útrýming gyðinga og annarra ,,óæðri kynþátta" nauðsynlegur liður í ofurmannlegri viðleitni til að skapa nýtt mannkyn. Adolf Hitler leit á sig sem boðbera nýrrar aldar. Hinn gyðinglega-kristna menningarhefð, auk kommúnismans, stóð í vegi fyrir samfélagi framtíðarinnar. Dauðasynd þessara menningarstrauma fólst samkvæmt hugmyndafræði Hitlers í því að leiða efnishyggju, skynsemistrú og lúpulega samvisku til öndvegis. Í samræðum Hitlers við Hermann Rauschning kemur fram að jafnvel nánustu samstarfsmenn hans vissu ekki hvað það var sem hann ætlaði að hrinda í framkvæmd eða leggja drög að.

Í bók sinni, Mein Kampf, sem hét reyndar í fyrstu ,,Fjögurra og hálfs árs barátta gegn lygum, heimsku og hugleysi", segir Adolf Hitler frá því að dularfull rödd hafi bjargað lífi sínu í skotgröfunum í fyrri heimsstyrjöldinni.

"Sköpuninni er ekki ennþá lokið," sagði Hitler. "Maðurinn er nú að nálgast tímamót frá líffræðilegu sjónarmiði. Nýtt af brigði mannsins er að koma fram. Hið forna mannkyn er á lokaskeiði og á sér einskis vaxtar von meðan það hjarir. Mannkynið tekur stökkbreytingum á sjö hundruð ára fresti og hið endanlega markmið er að guðssynirnir komi fram. Allur skapandi máttur safnast saman í þessu nýja afbrigði. Þessar tvær manntegundir munu þróast hröðum skrefum sín í hvora áttina. Önnur tegundin hverfur á meðan hin blómstrar. Hið nýja mannkyn verður óendanlega æðra nútímamanninum. Skiljið þér nú til fulls hversu djúptæk þjóðernisjafnaðarstefnan er í eðli sínu? Þeir sem halda að þjóðernisjafnaðarhreyfingin sé ekki annað en stjórnmálahreyfing vita lítið um hana. Hún er jafnvel meira en trúarbrögð. Hún er viljinn til að skapa nýtt mannkyn."

Hitler trúði að eitt af því sem ofurmennin hefðu fram yfir nútímamanninn væru yfirskilvitlegir hæfileikar í ríkum mæli. Takmark mannlegrar þróunar var að hans mati að öðlast ,,dulræna innsýn". Líkt og jógar Austurlanda var Hitler sannfærður um að maðurinn hefði sjö orkustöðvar sem tengdust mænunni. Ein af þessum sjö orkustöðvum átti að vera mitt á milli augnanna og nefndi Hitler hana ,,kýklópsaugað". Kýklópsaugað var orkustöð innsæis og sálrænnar skynjunar og er nú á dögum yfirleitt nefnd þriðja augað. Hitler trúði því að heiladingullinn væri leifar þessa skynjunarfæris. Hann taldi heiladingulinn vera líffæri sem tæki á móti bylgjum eða sveiflum af hugsunum annarra, nokkurs konar líffræðilegt móttökutæki hugskeyta. "Vér þörfnumst frjálsra manna," sagði Hitler, "sem finna og vita að guð er í þeim sjálfum."

Sjálfum fannst honum sér hafa fallið í skaut brot af þessari dulrænu gáfu og þakkaði henni viðgang sinn. Honum fannst hið óvenjulega lífshlaup sitt vera sönnun fyrir tilvist þessa skilningarvits. Þeir sem hafa rannsakað lífsferil Hitlers segja útilokað annað en maðurinn hafi verið forvitri - getað séð fyrir óorðna atburði. Árið 1915 sagði hann til dæmis við félaga sína í þýska hernum: ,,Í framtíðinni munuð þið heyra mikið af mér. Bíðið bara og sjáið til, minn tími kemur!" Hjúkrunarkona, sem annaðist Hitler í styrjaldarlok, segir að hann hafi eitt sinn hrópað móðursýkislega: ,,Ég mun frelsa Þýskaland og gera það voldugt á ný. Já - ég er þess fullviss!"

"Sagt er að Hitler hafi lagt stund á andlegar iðkanir og jafnvel notað skynbreytandi efni til að opna fyrir dýpri vitundarsvið hugans."

Sagnfræðilegar heimildir greina frá því að Hitler hafi spáð réttilega fyrir um það hvenær hersveitir hans mundu hernema París. Hann sagði einnig nákvæmlega upp á dag hvenær Roosevelt, forseti Bandaríkjanna, mundi deyja. Ennfremur er ljóst að innsæi hans eða framsýni kom að góðum notum þegar meta þurfti viðbrögð erlendra ríkja við ýmsum aðgerðum þýsku nasistastjórnarinnar. Gott dæmi um það er þegar Hitler ákvað að endurheimta Rínarlönd. Bæði innlendir og erlendir sérfræðingar í alþjóðastjórnmálum töldu að slíkt skref mundi kalla á harkaleg viðbrögð Frakka og Breta. Hitler spáði því hins vegar að þeir mundu ekkert aðhafast og það gekk eftir.

Adolf Hitler hafði litla trú á refilstigum skynseminnar og var sífellt að lýsa fyrirlitningu sinni á rökvísi menntamanna. Ákvarðanir hans tóku mið af allt öðru. Hitler var sannfærður um að hann hafði verið sendur af guðlegri forsjón til þess að endurskapa þýsku þjóðina og koma á nýskipan Evrópu. Hvernig honum bæri að gera það var honum ekki ávallt ljóst en hann hafði af því litlar áhyggjur því að ,,innri rödd" vísaði honum leiðina. Hitler lét meðal annars þessi orð falla um þessa innri handleiðslu: ,,Ég framkvæmi þær skipanir sem forsjónin hefur lagt mér á herðar. Enginn máttur á jörðinni getur skaðað þýska ríkið á meðan ég starfa undir handleiðslu Guðs. Þegar röddin talar veit ég að tími athafnanna er runninn upp!" Hitler sagði einnig: ,,Ný öld dulspekilegrar túlkunar á tilverunni er í vændum, túlkunar á máli viljans en ekki vitsmunanna." Þessi orð og margt annað sem hrökk af vörum Hitlers bendir til þess að hann hafi náð sambandi við öfl úr dýpri jarðvegi sálarlífsins.

Hér sést blað hins sögufræga Habsborgar-spjóts. Það hefur verið trú marga að Habsborgar-spjótið sé sama spjótið og stungið var í síðu Jesú Krists þegar hann hékk á krossinum. Vegna þess að það er álitið helgur dómur hefur spjótsblaðinu verið haldið við í gegnum aldirnar. Því er haldið saman af vírum úr silfri og hlíf sem er úr skíra gulli. Ef marka má frásögn dr. Walters J. Stein trúði Hitler á töframátt spjótsins. Vitað er að hann lét flytja það til Nürnberg þegar Austurríki hafði verið innlimað í Þýskaland..

Í Mein Kampf gefur Hitler skýrt dæmi um hvernig hið sálræna skilningarvit eða hin ,,innri rödd" varð til þess að bjarga lífi hans. Frásögn hans er svohljóðandi:

,,Ég var að borða kvöldverð í skotgröfunum ásamt nokkrum félögum mínum. Allt í einu virtist rödd segja við mig: ,,Stattu upp og farðu þangað." Hún var svo skýr og eftirgangshörð að ég hlýddi sjálfkrafa, líkt og um herskipun væri að ræða. Ég stóð því samstundis á fætur og gekk um sextíu fet meðfram skotgröfinni með matarbaukinn í hendinni. Síðan settist ég niður til þess að halda áfram að borða enda búinn að endurheimta hugarró mína. Ég var varla sestur niður þegar blossi og ærandi druna kom frá þeim hluta skotgrafarinnar sem ég hafði nýleg yfirgefið. Fallbyssuskot hafði sprungið yfir hópnum sem ég hafði setið hjá og varð öllum að bana sem þar voru."

Þegar reynsla af þessu tagi er höfð í huga er auðvelt að skilja af hverju Hitler hafði jafnan mikinn áhuga á dulrænum eða yfirskilvitlegum fyrirbærum. Sagt er að hann hafi lagt stund á andlegar iðkanir og jafnvel notað skynbreytandi efni til þess að opna fyrir dýpri vitundarsvið hugans. Í bók sinni Örlagaspjótið (The Spear of Destiny) segir Trevor Ravenscroft að Hitler hafi haft mikla trú á dularmætti Habsborgar-spjótsins svonefnda. Habsborgar-spjótið, stundum nefnt spjótið helga, var hluti af keisaragersemum Habsborgaraættarinnar en hún var um aldaraðir helsta valdaætt Evrópu. Spjót þetta er nú geymt í Hofburg-safninu í Vín og er af mörgum talið meðal mestu dýrgripa safnsins. Það hefur lengi verið trú manna að þetta sé sama spjótið og lagt var í síðu Jesú Krists skömmu eftir að hann andaðist á krossinum.

"Adolf Hitler trúði því að spjótið væri nokkurs konar ,,töfrasproti" og fæli í sér lykilinn að stórvirki sem hann mundi sjálfur inna af hendi í ókominni framtíð."

Í Jóhannesarguðspjalli segir þannig frá þessum atburði: ,,En er þeir komu til Jesú og sáu, að hann var þegar dáinn, brutu þeir ekki bein hans. En einn af hermönnunum lagði spjóti í síðu hans, og jafnskjótt kom út blóð og vatn. Og sá hefir vitnað það, sem hefir séð, og vitnisburður hans er sannur, og hann veit, að hann segir það sem satt er, til þess að einnig þér trúið. Því að þetta varð, til þess að sú ritning skyldi rætast: Bein í honum skal ekki brotið. Og enn segir önnur ritning: Þeir skulu snúa augum til hans, sem þeir stungu."

Þessi ævaforna þjóðsaga segir frá því að Jósef frá Arimaþeu, sá hinn sami og annaðist greftrun Jesú Krists, hafi varðveitt spjótið auk annarra hluta er tengdust lífi og krossfestingu Krists. Samkvæmt þjóðsögunni á spjótið helga að búa yfir gífurlegum töframætti og veita hverjum þeim sem hefur það til umráða óhemju vald til að gera bæði gott og illt. Sagan segir að Konstantín mikli, Karlamagnús, Friðrik 1. Þýskalandskeisari og fleiri herkonungar hafi haft spjótið helga í vörslu sinni og átt velgengni sína í hernaði að miklu leyti að þakka kynngi spjótsins. Þjóðsagan hermir einnig að spjótið helga hafi þá náttúru að ef eigandi þess missir það úr vörslu sinni sé honum baninn vís. Þannig átti til dæmis Karlamagnús að hafa látist skömmu eftir að hann týndi því í einni orrustunni og sömu sögu er að segja af Friðriki keisara sem lést skömmu eftir að hann missti spjótið úr hendi sér.

"Hitler taldi heiladingulinn vera líffæri sem tæki á móti bylgjum af hugsunum annarra, nokkurs konar líffræðilegt móttökutæki hugskeyta."

Trevor Ravenscroft byggir frásögn sína af áhuga Adolfs Hitler á Habsborgar-spjótinu á heimildum dr. Walters J. Stein. Dr. Stein segist hafa kynnst Hitler sumarið 1912 í gegnum bóksala í Vín sem verslaði með bækur um galdra og dulræn efni. Í samræðum þeirra Hitlers kom fljótlega í ljós að þessi bláeygði Austurríkismaður var heltekinn af Habsborgar-spjótinu. Hann trúði því að spjótið væri nokkurs konar "töfrasproti" og fæli í sér lykilinn að stórvirki sem hann mundi sjálfur inna af hendi í ókominni framtíð. Hitler lýsti fyrir Stein hvernig spjótið orkaði á hann þegar hann barði það augum í fyrsta sinn þar sem það lá í glerkassa í Hofburg-safninu:

,,Ég varð smám saman meðvitaður um æðri mátt er sveimaði í kringum spjótið - hinn sama ógnarlega mátt er ég fann innra með mér á þeim fágætu augnablikum lífs míns þegar ég skynjaði að stórfengleg örlög biðu mín. Skyndilega varð eins og mér yrði litið í gegnum glugga inn í framtíðina. Ég sá í einni andrá framtíðaratburð sem gerði mér kleift að vita án nokkurs efa að blóðið í æðum mínum yrði einn daginn farvegur fyrir þjóðaranda fólks míns."

Málverk Rubens, sýnir rómverskan hermann reka spjót í gegnum síðu Jesú Krists til þess að fá úr því skorið hvort Kristur sé látinn. Samkvæmt fornri arfsögn á hermaðurinn, sem sagður var heita Gaius Cassius Longinus, að hafa uppgötvað á þeirri stundu að Jesú var sonur Guðs og spjótið þar með öðlast varanlegan töframátt.

Adolf Hitler gerði aldrei uppskátt hvaða furðusýn hann sá þennan dag í gegnum móðu ókominna ára. Hins vegar er ljóst að hinn 14. mars 1938, tuttugu og sex árum síðar, stóð hann fyrir framan þetta sama safnhús og lýsti því formlega yfir að Austurríki hefði verið innlimað í Þýskaland. Sama dag gaf hann foringjum SS-sveitanna fyrirmæli um að fara inn í Hofburg-safnið og flytja þaðan spjótið og önnur veldistákn austurríska keisaradæmisins. Þann 13. október sama ár var þessum fornu gersemum Habsborgaraættarinnar loks komið fyrir í Kirkju heilagrar Kristínar í Nürnberg en Hitler hafði í hyggju að setja þar á fót sérstakt stríðssafn nasistaflokksins.

Eftir gífurlegar loftárásir bandamanna á Nürnberg í október 1944 gaf Hitler fyrirskipun um að spjótið og aðrir munir Habsborgaraættarinnar yrði færðir í sprengjuhelda öryggisgeymslu sem grafin var djúpt niður í jörðu. Hitler hefur sjálfsagt verið minnugur þess hver örlög Karlamagnúsar, Friðriks 1. og annarra handhafa spjótsins urðu eftir að þeir höfðu glatað forráðum sínum yfir gripnum. Sex mánuðum síðar féll Nürnberg í hendur bandamanna. William Horn, ofursti í C-sveit bandaríska hersins, fékk þá boð um að hafa uppi á veldistáknum austurríska keisaradæmisins. Eftir talsverða fyrirhöfn tókst honum að sprengja sér leið í gegnum rammgerða járnhurð neðanjarðarhvelfingarinnar. Þegar hann gekk inn í byrgið sá hann hið sögufræga spjót liggja á skríni sem rautt flossilki hafði verið breitt yfir. Hann lagði hald á spjótið fyrir hönd bandarísku ríkisstjórnarinnar. Þetta gerðist síðla dags þann 30. apríl 1945. Sama kvöld kveður við skammbyssuskot í neðanjarðarbyrgi Adolfs Hitler undir kanslarahöllinni í Berlín. Fyrrum handhafi spjótsins helga var allur.