demo image
| Forsíða  | Álit annarra  | Um höfundinn  | Tölvupóstur  | Tenglasafnið | Gestabókin | Spjall |
Barnauppeldi
Vísindi
Dulspeki
Fíkniefnamál
Mannfræði
Nýöld
Viðtöl
Þjóðmál
Aðsent efni
Álit annarra

Á villigötum í leit að læknisfræðilegri bót á fíkn

Guðni Stefánsson skrifar þann 16-11-2005 :

Það er gaman að þessari vefsíðu, en greinin um fíkn er afleit heimild. Ég sit með Project MATCH fyrir framan mig og get ómögulega fundið þær tilvitnanir sem vitnað er í í greininni. Er ég blindur eða er vísvitandi verið að afbaka heimildir til að gera eigin fákunnáttu trúverðuga?

Ég held að greinin sé skrifuð eftir langvarandi, daglega hófdrykkju og skemmtileg sem slík. En ekki eru þetta vísindi.

Bestu kveðjur
Guðni

Í þessari grein dregur dr. Stanton Peele fram þrjár niðurstöður sem hann telur einkenna MATCH-áætlun NIAAA (National Institute on Alcohol Abuse and Alcoholism):

1. Fáum af þeim rúmlega 1700 einstaklingum sem tóku þátt í MATCH-áætluninni tókst að halda bindindi í heilt ár. Nálega helmingur þátttakenda fór í gegnum sjúkrahúsmeðferð fyrst, hinir fóru beint í meðferð undir MATCH-áætluninni.

2. Þrjú ólík meðferðarform sem könnuð voru skiluðu svipuðum árangri. Meðferðarformin voru: Twelve-Step Facilitation, Cognitive-Behavioral Therapy og Motivational Enhancement Therapy.

3. Þó fáum hafi tekist að halda bindindi í heilt ár dró verulega úr drykkju þátttakenda. Frá því að hafa drukkið að meðaltali 25 daga í mánuði fyrir þátttöku fór drykkjan niður í sex daga í mánuði ári eftir þátttöku. Að auki féll meðalfjöldi drykkja sem drukkinn var í hvert skipti úr fimmtán í þrjá.

Eftir að hafa kynnt mér MATCH-rannsóknina get ég ekki séð annað en að Stanton Peele skýri að öllu leyti rétt frá niðurstöðum hennar. Í samantekt eftir NIAAA um rannsóknina kemur fram:

1. Fáum af þeim 1.726 einstaklingum sem tóku þátt í MATCH-áætluninni tókst að halda bindindi í heilt ár. Af þeim sem fór í sjúkrahúsmeðferð fyrst héldu 35% bindindi í heilt ár en 19% af þeim sem fóru beint í meðferð undir MATCH-áætluninni.

2. Þrjú ólík meðferðarform sem könnuð voru skiluðu svipuðum árangri. Af þeim sem fóru í sjúkrahúsmeðferð fyrst var enginn munur á árangri hvað bindindi varðar en af þeim sem fóru beint í MATCH-áætlunina og nutu Twelve-Step Facilitation, sem byggir á 12-spora kerfi AA samtakanna, náðu 10% fleiri að halda bindindi í heilt ár að meðferð lokinni.

3. Þó fáum hafi tekist að halda bindindi í heilt ár dró verulega úr drykkju þátttakenda. Frá því að hafa drukkið að meðaltali 25 daga í mánuði fyrir þátttöku fór drykkjan niður í sex daga í mánuði ári eftir þátttöku.

Af þessu dregur dr. Stanton Peele þá ályktun að einn af grunnþáttum árangursríkrar áfengismeðferðar sé að meðferðaraðilar samþykki ekki eingöngu bindindi sem verðugt markmið meðferðar, heldur einnig að dregið sé úr neyslu áfengis almennt. ,,Jafnvel þegar um var að ræða klíníska drykkjusjúklinga", segir hann, ,,voru lágmarksmeðferðir jafn árangursríkar og þær margbrotnari, og besti mælikvarði á árangur var geta drykkjusjúklings til að draga úr drykkju sinni, fremur en geta hans til að halda algert bindindi." Stanton Peele gagnrýnir í framhaldi af því NIAAA fyrir að halda því fram að ,,við núverandi aðstæður benda öll gögn til þess að bindindi sé hið eina rétta markmið fyrir einstaklinga sem þjást af sjúkdómnum áfengissýki" á sama tíma og þeir senda frá sér rannsókn sem sýnir ljóslega að hægt er bæta líðan drykkjusjúklinga með því að veita þeim aðstoð við að takmarka drykkju sína og þar með draga úr neikvæðum afleiðingum hennar. Að hans mati hlýtur bætt heilsa og minni sjálfseyðing að teljast fullverðug markmið vímuefnameðferðar.

Þú segir að skrif dr. Stanton Peele séu ekki ,,vísindi". Gott og vel. En hvernig er þinni eigin röksemdafærslu háttað? Þú segir að grein hans sé ,,afleit heimild" án þess að nefna um það nein frekari dæmi. Þú segist ,,ómögulega [geta] fundið þær tilvitnanir sem vitnað er í í greininni" án þess að skýra það neitt nánar. Þú gefur í skyn að Stanton Peele sé vísvitandi að afbaka heimildir en ræðir það ekkert nánar. Að lokum fellur þú í þá gryfju að reyna að gera persónu höfundar tortryggilega. Ódýr brella sem er velþekkt þegar menn eru ósáttir við málflutning einhvers en hafa ekki burði til að gagnrýna hann með rökum. Ef þú ert með Project MATCH ,,fyrir framan þig", eins og þú fullyrðir, afhverju vitnar þú þá ekki í skýrsluna til að sýna fram á að Stanton Peele fari með rangt mál? Í stuttu máli: Eftir að hafa lesið bréfið þitt er maður engu nær um hvað það er í skrifum Stanton Peeles sem þú ert ósáttur við. Ég legg því til að þú kynnir þér málið nánar.


Fíkniefnasirkusinn

Sif skrifar þann 22-09-2005 :

Ég vil byrja á því að segja að þetta er flott síða, vel unnin og áhugaverð. Greinarnar eru líka afar vel skrifaðar og gáfulegar og þetta hljómar allt æðislega vel og allt það.

Mín reynsla af fíkniefnum er nú samt allt allt önnur heldur en það sem hér kemur fram. Það versta og hræðilegasta sem komið hefur fyrir mig er að neyta fíkniefna, sérstaklega kannabis. Sem betur fer er ég samt sloppin úr þessum álögum. Ég tek það fram að ég hef aldrei verið í AA eða NA eða hvað sem þessi heilaþvottur kallast. Hér kemur smá reynslusaga:

Ég hafði alltaf verið mjög lífsglöð og hamingjusöm manneskja. Ég hafði allt sem ung stúlka getur mögulega beðið um (vel gefin, vinsæl, myndarleg ...) en það var auðvitað ekki nóg. Í fyrsta sinn sem ég fékk mér í haus var fokkin æðislegt! Og ég var ekki á leiðinni að fara að hætta því! Fokk allt sem ég hafði heyrt um skaðsemi þess, þetta var alveg málið sko!

Næstu tvö árin eru í hálfgerðri móðu. Maður var bara í einhverju móki. Svo rosalega dofin og hálf dauður bara. Það skipti ekkert lengur máli eins og fjölskylda, nám, hreyfing og svo framvegis. Bara að reykja, éta og glápa á Sódóma Reykjavík aftur og aftur. Þó að ég hafi verið orðin einangruð, feit, vansæl og steikt þá skildi ég samt ekki afhverju allir voru ekki að þessu! Svona blindur var maður. Spíttið (pjura viðbjóður) reif mann rosalega upp úr þessari vímu.

Ég ætla nú ekki að fara að þylja upp alla mína neyslusögu, en svona í stuttu máli þá byrjaði þetta með fyrsta smóknum og endaði með því að meika ekki einn dag án þess að fá sér í nefið, ellu, smók eða what ever bara. Bara hvað sem er til að láta mig ekki sjá og takast á við sjálfa mig og aðstæður mínar í raunverulegu ljósi.

Ég veit það fyrir víst að ég er alls ekkert einsdæmi. Fullt fullt af krökkum vita alveg hvað ég er tala um. Ég bara skil ekki hvernig þú/þið á þessari síðu fáið ,,fíkniefni" til að hljóma svona andskoti vel. Ég var farin að gæla við hugmyndina um að gefa þessu annan sjéns meðan ég var að lesa í gegnum þetta. Algjör snilld.

Ég skil heldur ekki hvernig þið getið haldið fram að kannabis sé ekki ávanabindandi!? Það eru til tvær tegundir af fólki; fólk sem reykir ekki og fólk sem reykir. Ég þekki/kannast við örugglega svona 70 stonera og þeir eru meira og minna alltaf freðnir. Það er mjög mjög sjaldgæft að ungt fólk hafi sjálfstjórnina í það að reykja segjum einu sinni í mánuði og búið. Nánast ómögulegt, þvi miður því það væri náttla algjör snilld.

Hver ætlar að segja mér það að hassreykingar leiði ekki til annarra efna? Góðan daginn! Í fyrsta lagi þá er ég nokkuð viss um að flestir ungir krakkar setji sér það markmið að prufa aldrei fíkniefni. Ef krakkinn prufar síðan hass (sem flokkast með réttu undir fíkniefni) þá er þetta barn anyway búið að brjóta þetta markmið og þá breytir það ekkert svo miklu (í huga unglingsins) hvort það prufi eitthvað annað líka. Hann er hvort sem er byrjaður á þessu.

Í öðru lagi, ef þú stundar það að reykja hass (í hófi eða ekki) þá ertu sjálfkrafa komin með viss tengsl við væntanlega fíkniefnasala (sem lang flestir selja meira en hass, t.d e-pillur) sem þú hefðir annars sennilega ekki vitað að væru til.

Í þriðja lagi þá er mín reynsla (og margra annara sem ég þekki) sú að ef þú ert stoner þá þarftu eitthvað til að hressa þig við ef þú ætlar t.d á djammið. Ég meina hver vill vera freðinn niðrí bæ? Ekki gott. Og þvílíka snilldarlausn að biðja bara dílerinn þinn, sem þú ert að fara að hitta á eftir anyway með hassið þitt að redda þér smá spítti í leiðinni. Ekki málið. Og svo þegar spíttið er orðið þreytt, þá bara kók og svo þetta og hitt. Endar alltaf eins.

Ég vona að ég sé ekki með einhver leiðindi hér, það var ekki ætlunin, ég bara þurfti að tjá mig því þessi lesning hér á þessari síðu kveikti rosalega í mér. Er ekki líka alltaf gott að líta á sem flestar hliðar málsin? :) Hafið það gott.

Þakka þér kærlega fyrir bréfið sem ég hef því miður ekki komist til að svara fyrr en nú. Ég vil byrja á því að mótmæla þeirri fullyrðingu þinni að starfsemi AA- og NA-samtakanna byggi á heilaþvotti. AA og NA-samtökin eru félagsskapur karla og kvenna, sem samhæfa reynslu sína, styrk og vonir, svo að þau megi leysa sameiginlegt vandamál sitt og séu fær um að hjálpa öðrum til að losna frá misnotkun vímuefna. Þau boða enga sérstaka hugmyndafræði, trúarbrögð né stjórnmálakenningar heldur byggja á reynslusporunum tólf sem eiga að hjálpa fólki að lifa án hjástoðar vímuefna. 12-spora kerfið er að mínu mati ákaflega merkilegt mannræktarkerfi sem flestir hefðu gott af að stunda hvort sem þeir hafa tilhneigingu til misnota vímuefni eða ekki.

Varðandi neyslusögu þína þá rifjast upp fyrir mér orð félaga míns sem sagði eitt sinn að vímuefnið notaði ekki neytandann heldur væri það neytandinn sem notaði vímuefnið. Með öðrum orðum: Misnotkun áfengis og/eða annarra vímuefna er ekki hægt að rekja til efnafræðilegra samsetningar viðkomandi efnasambanda heldur til sálfræðilegra, tilfinningalegra og stundum félagslegra aðstæðna neytandans. Þetta gildir bæði um áfengi og kannabisefni, sem og önnur ólögleg vímuefni. Öll þekkjum við dæmi um einstaklinga sem geta notað áfengi sér til yndisauka á meðan aðrir mega helst ekki drekka dropa án þess að algjört stjórnleysi taki völdin. Sömu sögu er að segja um neyslu kannabisefna. Þótt vissulega séu til mörg dæmi um misnotkun kannabis (eins og í þínu tilfelli t.d.) þá er hún sem betur fer ekki hið dæmigerða neyslumynstur. Neyslukannanir víðs vegar um heim á undanförnum áratugum hafa margsinnis sýnt fram á þetta. Tökum dæmi frá Bandaríkjunum en þar eru árlega gerðar rannsóknir á tíðni maríúanareykinga. Samkvæmt rannsóknum yfirvalda þar í landi þá hafa um 25% Bandaríkjamanna neytt maríúana að minnsta kosti einu sinni á ævinni, 9% hafa neytt þess á undanförnu ári, 5% hafa notað það á undanförnum mánuði og innan við 3% reykja maríúana vikulega. Áætlað hefur verið að um 0,8% Bandaríkjamanna reyki kannabis daglega (Sjá t.d. Earleywine, Mitch. 2002. Understanding Marijuana, bls. 29-30, Oxford, New York og ,,Er kannabis ávanabindandi?" í greininni Bábiljur og staðreyndir um kannabis).

Varðandi fullyrðingar um að neysla kannabis leiði óhjákvæmilega til neyslu annarra ólöglegra vímuefna, einkum örvandi efna á borð við amfetamín eða kókaín, þá vil ég einfaldlega vísa á greinina Leiðir kannabis til neyslu annarra vímuefna? og spara mér þá vinnu að þurfa að endurtaka flest það sem þar kemur fram. Samkvæmt upplýsingum bandarísku ríkisstofnunarinnar SAMHSA (Substance Abuse and Mental Health Services Administration) frá árinu 1999 höfðu 2.0% maríúananeytenda neytt kókaíns á undanförnum mánuði, 0,5% þeirra höfðu notað krakk og 0.3% maríúananeytenda höfðu prófað heróín á undanförnum mánuði. Þetta þýðir að færri en 2 af hverjum 100 kannabisneytendum séu líklegir til að neyta kókaíns á mánuði hverjum. Mér er ekki kunnugt um að sambærileg rannsókn á neyslu amfetamíns hafi verið gerð í Bandaríkjunum enda er amfetamín hlutfallslega lítið notað þar í landi samanborið við t.d. Japan, Svíþjóð eða Ísland. Neysla amfetamíns á Íslandi var hins vegar komin til sögunnar löngu áður en kannbisefni bárust fyrst til landsins. Dæmi voru um að sjómenn, listamenn og námsmenn neyttu amfetamíns til að auka úthald í gleðskap, vinnu eða við próflestur. Í dag eru örvandi efni notuð af þeim sem drekka áfengi og vilja vaka heilu næturnar við þá iðju án þess að það hvarfli að neinum að fullyrða að áfengi leiði til neyslu ,,sterkari" efna eins og amfetamíns og kókaíns. Persónulega þekki ég fólk sem neytir amfetamíns en snertir ekki kannabis og aðra þar sem þessu er alveg öfugt farið. Einnig kannast ég við fólk sem hefur minnkað eða hætt alfarið að drekka en reykir bara kannabis og nokkra sem hættu að reykja hass og drekka nú bara áfengi. Svona neyslusögur segja okkur auðvitað ekkert um eiginleika viðkomandi efna en því meira um einstaklingana sem eiga í hlut. Flestir ef ekki allir sem neyta kannbis reglulega hafa áður drukkið áfengi eða reykt tóbak. Leiða þessi löglegu efni þá til neyslu kannabisefna? Ber okkur að banna áfengi af því að það eykur líkurnar á því að menn leiðist út í hassreykingar og neyslu amfetamíns?

Þú segir að krakkar sem brjóta lögin gegn meðferð kannabisefna og eiga í framhaldi af því regluleg samskipti við fíkniefnasala séu líkleg til að leiðast út í neyslu annarra ólöglegra efna. Ef þetta er rétt þá hefur það minnst með kannabis að gera. Algjört bann við sölu kannabisefna neyðir íslensk ungmenni til að leita á náðir ólöglegs vímuefnamarkaðar þar sem þau kynnast öðrum efnum sem sölumenn hafa á boðstólum. Ef maríúana eða hass ryður brautina fyrir önnur ólögleg vímuefni er það ekki vegna áskapaðra efnafræðilegra eiginleika hampjurtarinnar, heldur vegna þess sölukerfis sem íslenskt samfélag hefur skapað afurðum hennar. Að lokum vil ég taka fram að Sigurfreyr.com vil afnema bann gegn kannabisefnum en dásamar hvorki vímuefni né vímuefnaneyslu. Að mínu mati ættu viðurlög gegn meðferð tiltekins fíkniefnis ekki að vera skaðlegri einstaklingnum og samfélaginu heldur en neysla fíkniefnisins sjálfs. Í því sambandi er áríðandi að koma í veg fyrir að börn og óstálpaðir unglingar neyti kannabisefna engu síður en annarra vímuefna, löglegra sem ólöglegra. Hvort sem refsingar fyrir neyslu kannabisefna eru afnumdar eða ekki ber stjórnvöldum ævinlega skylda til að halda uppi öflugu vímuvarnarstarfi og fylgjast náið með stöðu og þróun áfengis- og vímuefnamála. Að mínu mati verður forvarnarstarf hins vegar aðeins skilvirkt ef það miðlar réttum og óvilhöllum upplýsingum um afleiðingar af neyslu einstakra vímuefna. Varhugavert er að setja alla ólöglega vímugjafa undir sama hatt, ýkja heilsuvandann sem fylgir neyslu þeirra og gera engan greinarmun á notkun og misnotkun einstakra vímuefna.



Tantra - Leið alsælunnar

Hartmann Bragason skrifar þann 17-05-2005 :

Sæll Guðmundur,

Ég gef þér fyrstu einkunn fyrir þessa grein. Það eina sem ég rak mig í vörðurnar var að ég hefði haldið að meinlæti og föstur ættu sinn sess innan þessarar stefnu sem undirbúningsferli fyrir munúðar- og lífsnautnarþáttinn í maithuna tantra. Það þarf nefnilega sterk bein til að þola góða daga. En það má vera að þarna séu mismunandi áherslur á ferð.

Þetta er örugglega rétt hjá þér. Þótt áherslurnar séu sjálfsagt mismunandi eftir því hvaða tantra guru á hlut, á ég von á því að föstur og aðrar hreinsunarathafnir hafi almennt tíðkast sem undirbúningur fyrir maithuna.


Vefurinn almennt

Kr!zta skrifar þann 26-04-2005 :

FRÁBÆR SÍÐA. BARA ALLT GOTT VIÐ HANA. MAÐUR LÆRIR ÝMISLEGT Á ÞESSARI SÍÐU.


Kannabis og ný viðhorf í fíkniefnavörnum

Jóhannes skrifar þann 22-04-2005 :

Sæll & blessaður, Sigurfreyr

Ég er ungur piltur/maður utan af landi.

Þetta er einkar fróðleg, athyglisverð og skemmtileg grein. Ég er rólegur kannabisneytandi. Þetta er mjög skemmtilegt efni sé þess neytt í hófi. Ég var eitt sinn háður þessu efni, reykti daglega í u.þ.b. átta mánuði. Best er að ég taki fram að ég neyti ekki harðra efna s.s. kókaíns, áfengis, amfetamíns o.s.frv., þó ég hafi gert það stökum sinnum. Ég var á mínum yngri árum einkar þunglyndur, var settur á ýmis þunglyndislyf, sertral, cipramil o.fl. Ekki gekk það vel. En ég man að daginn þegar ég var búinn með einn pillutúr og átti að hætta þeirri vitleysu þá fékk ég minn fyrsta kannabisreyk. Ég neytti þess daglega í u.þ.b. viku og fór svo á ferð um landið langt frá kannabisefnum. Ég verð að segja að mér leið mjög vel, þunglyndi og þess háttar tilfinningar hurfu. Mér hafði ekki liðið betur í rúm tvö ár. Ég velti stundum fyrir mér hvað hafi hjálpað, það að ég hætti að éta þunglyndislyf eða að ég hóf kannabisneyzlu? Ekki veit ég það fyrir víst en nú er ég eðlilegur maður, eðlilega hress, eðlilega félagslyndur og eðlilegur vinnukraftur. Það eina sem er óeðlilegt við mig í dag er það að ég er glæpamaður, vegna þess að ég neyti léttra kannabisefna einstaka sinnum. Þetta þykir mér leiðinlegt, ef fólk neytir annarra og jafnvel kannski vægari efna en ríkið býður upp á, þá er það oft bæði fyrirlitið & fylgst með því af yfirvaldinu.

,,Hér á landi eru flest geðhrifalyf, önnur en áfengi, tóbak og kaffi, litin hornauga af þorra manna. Neysla vímugjafa, er njóta ekki viðurkenningar löggjafans, getur haft í för með sér mannorðsmissi fyrir viðkomandi, fjársektir og jafnvel fangelsisdóm."

Ég hef lent í því að vera dæmdur af fólki sem þekkir ekki efnið. Álitinn aumingi og kallaður ,,dópistadjöfull" sökum þess að ég neyti kannabisefna. Margir halda að kannabisneytendur viti og muni ekki neitt, séu einfaldlega hálfvitar. Ég var dæmdur og kallaður þessu orði af fólki, sem gerir hvað? Af fólki sem stútar heilasellum sínum með löglega eiturlyfinu áfengi. Sennilega er ekki hægt að segja ,,áfengi er skaðlegra en kannabis" eða ,,kannabis er skaðlegra en áfengi" nema með vönduðum rannsóknum. Ég tel að auðveldara sé að ánetjast kannabisefnum en áfengi, þó fer það kannski að mestu eftir mönnum. Ég á það til að fá þunglyndisköst. Þau geta staðið yfir í nokkra daga. En oft bind ég enda á þau með góðum kannabisreyk og þá er ég yfirleitt hress og léttur daginn eftir.

Jafnvel hörðustu alkóhólistar verða ,,þunnir", veikir daginn eftir drykkjuskap. Í þau fáu skipti sem ég neytti áfengis áður fyrr þá var dagurinn ónýtur eftir það. Ég var andlega dauður og líkamlega veikur. Ég hef einnig tekið eftir því að þegar ég hef verið innan um fólk í áfengisneyzlu, að þá myndast oft slagsmál, rifrildi og þess háttar leiðindi í kringum áfengið.

En þegar ég hef verið innan um fólk í kannabisneyslu er yfirleitt allt rólegt, fólk bara spjallar. Ekki myndast slagsmál af kannabisefnum. Eftirköst kannabisefna eru yfirleitt þreyta og pirringur. En daginn eftir kannabisneyslu er fólk yfirleitt ekki veikt á nokkurn hátt. Allavega ekki mínir mörgu kannabisfélagar.

En auðvitað hefur kannabis sína ókosti. Helsti ókosturinn sem ég tók eftir þegar ég var í mikilli kannabisneyzlu var, minnisleysi og sljóleiki. En ekki tek ég eftir miklu í dag þegar ég neyti efnanna í hófi. Reyndar, ef ég er ekki að vinna og maður hefur ekkert að gera og leiðist, þá á maður það til að grípa til pípunnar. Þá getur maður lent í stanslausri neyslu í allavega þrjá daga. En svo fer maður að vinna og er að gera eitthvað, hreyfa sig og þá hverfur þetta. Ég og félagar mínir höfum orðið sammála um að það taki u.þ.b. þrjá sólahringa að jafna sig, þeir geta verið erfiðir og manni dauðlangar í reyk en eftir þetta þá þarftu þess ekki. Það er sem sagt yfirleitt svaka stormur í þrjá sólahringa eftir töluverða neyzlu. En þetta getur sjálfsagt verið misjafnt eftir mönnum.

Ég er mjög hrifinn af vefsíðu þinni, þú ert fróður, trúi ég.

Ég hef samt verið að hugsa hvort þú talir af reynslu eða lesir bara bækur um þetta?

Eflaust óviðeigandi spurning.

Ég bið að heilsa.

Bestu kveðjur, Jóhannes

Þakka þér kærlega Jóhannes fyrir fróðlegt bréf. Varðandi spurningu þína þá finnst mér hún engan veginn óviðeigandi. Ég er sammála því sem Jacob Sullum segir: ,,Hófleg vímuefnaneysla er eðlileg og sjálfsögð og ekki til að skammast sín fyrir." Ég verð þó að viðurkenna að kannabis höfðar ekki til mín eins og það gerði hér áður fyrr. Þannig virðist misjafnt hvað hentar hverjum og einum þegar að neyslu vímugjafa kemur. ,,Eins manns lyf, er annars manns eitur" segir ævafornt máltæki. Smekkur manna í þessum efnum getur líka tekið breytingum frá einum tíma til annars. Ég hef þá reglu að skrifa helst ekki neitt um tiltekið vímuefni nema ég hafi prófað það að einhverju marki sjálfur.


E-taflan, kókaín og vísindamenn í þágu fíkniefnastríðs

Bettý Glæpon skrifar þann 21-03-2005 :

Langaði bara enn og aftur til að hvetja þig áfram Sigurfreyr, þú hefur minn stuðning.

Endalaust sem þú léttir af mér, ég varð mjög ánægð þegar ég las greinina um Extacy. Ljótt að bera út svona tröllasögur. ;oP


Persónan Sigurfreyr

Dáði skrifar þann 10-03-2005 :

Mér finnst að hann Sigurfreyr ætti að svara fólki þegar það vil spjalla, eða er hann of upptekinn við það að skrifa? Hver er svo sem Dáði fyrir svona mann?

Mér sýnist gæta ákveðins misskilnings hjá þér Dáði. Gestabókin, þar sem færslur þínar eru að finna, er ekki spjallrás (eins og t.d. Málefni.com) heldur vettvangur fyrir fyrirspurnir og almennar athugasemdir. Það líða oft klukkustundir og stundum dagar á milli þess sem ég skoða þær færslur sem þar koma fram. ,,Álit annarra" uppfærist heldur ekki sjálfkrafa heldur þarf ég að færa þær inn eftir því sem tími gefst. Hér er því ekki um neina ritskoðun að ræða á athugasemdum þínum eins og þú fullyrðir í öðru bréfi. Þakka þér fyrir að sýna síðunni áhuga. Kveðja, Sigurfreyr.


Kannabis og ný viðhorf í fíkniefnavörnum

NoName skrifar þann 7-03-2005 :

Mér finnst þessi grein sniðug ... ;) LÖGLEIÐUM THC-EFNIN BARA SVO VIÐ ÞURFUM EKKI AÐ HAFA ÁHYGGJUR AF ÞEIM MEIRA.


Síðan eins og hún leggur sig

Elli skrifar þann 3-03-2005 :

Líst vel á ykkur. :-) Gangi ykkur vel.


Bábiljur og staðreyndir um kannabis

Ónafngreindur skrifar þann 30-12-2004 :

Þessi grein er vel sett saman og er ég henni fylgjandi. Mér þykir þessi grein til fyrirmyndar og ættu allir að lesa hana.

Þrefallt húrra fyrir ykkur strákar.

Í sambandi við kaflann um vanlíðan þá vil ég koma með innskot. Ég held að hún sé af stórum hluta komin til út af feluleik við samfélagið. Feluleikur með neysluna veldur einangrun og hún er ekki góð. Hræðslan við að leyfa fólki að velja og hafna er mikil og eru Íslendingar þar fremstir i flokki ...


Helförin og endurskoðunarsinnar - gagnrýni

Satanic Warmaster skrifar þann 26-11-2004 :

Mér finnst þessi svokallaða gagnrýni á grein Webers vera sérstaklega léleg. Ég sé ekki betur en að gagnrýnin sé skrifuð af miklum tilfinningaþunga og að höfundi hennar finnist hann vera slökkva þorsta einhverrar fals-réttlætiskenndar innra með sér.

Þetta var virkilega léleg gagnrýni sem í raun afsannaði lítið sem ekkert af því sem stóð í hinni upprunalegu grein Webers!


Kannabis til lækninga

Sverrir Kristjánsson skrifar þann 16-09-2004 :

Ég get ekki annað en tekið ofan hattinn fyrir mönnum eins og þér sem nálgast efni sem þetta með svo málefnalegum hætti. Það er kominn tími til þess að við breytum mörgu í hugsunarhætti okkar. Þjóðfélag okkar er litað af hagsumunahyggju löngu dauðra manna sem á sínum tíma settu sína eigin hagsmuni á undan hagsmunum allra annarra. Það er með ólíkindum að sannleikurinn skuli vera sá að enn í dag erum við heilaþvegin af þessum mönnum.

Þessi grein á erindi til allra. Ekki aðeins vegna innihalds hennar heldur einnig og meira til þess að gera fólki ljóst að þau lög og þær reglur sem við búum við, hvort sem þau eru skrifuð af Alþingi eða rituð í siðferðiskennd okkar er mörg hver kominn langt fram yfir síðasta söludag.

Þakka þér fyrir greinina.

Sverrir Kristjánsson

Breska lyfjafyrirtækið GW Pharmaceuticals vinnur ötullega að því að framleiða löglegt lyf úr kannabis. Þeir hafa þróað leið til að nýta sér lækningamátt jurtarinnar án þess að sjúklingar þurfi að reykja hana, en það hefur hingað til verið helsta röksemdin gegn því að kannabis væri heppilegt lyf. Kannabislyfið Sativex sem lyfjafyrirtækið GW Pharmaceuticals hefur þróað leysir þennan vanda. Auk þess er Sativex framleitt úr öllum kannabínóíðum hampsins en ekki bara Delta-9-THC, eins og Marinol og Cesamet sem eru einu löglegu hasspillurnar sem eru fáanlegar á lyfjamarkaðinum í dag. Sjá meir um þetta athyglisverða fyrirtæki hér.


Er nauðsynlegt að banna kókaín?

Simbi skrifar þann 20-06-2004 :

Ég var að lesa þessa grein þína, ,,Er nauðsynlegt að banna kókaín?". Ég kíki hérna inn annað slagið, þar sem flest allar greinar sem ég les hérna eru áhugaverðar og vel unnar.

En í þessu tilfelli finnst mér áherslurnar bara ekki fullnægjandi. Ég veit ekki hvort það stoði nokkuð að halda kókaíni bönnuðu frekar en öðrum hlutum en þú talar um það eins og það sé ekki vanabindandi og segir hreint út að almennur notandi byrji ekki að misnota það. Ég varði sjálfur töluverðum tíma úti í S-Ameríku þar sem ég prófaði kókaín og það er rétt að þú getur prufað einu sinni, kannski tvisvar án þess að verða háður efninu en ekki mikið oftar en það ... hversu mikið af efninu verður eftir í líkamanum er bara engin mæling á fíkn ... t.d. situr töluvert mikið af THC efnasambandi eftir í líkama hassreykingamanns og mikið lengur en í flestum ef ekki öllum harðari efnum, samt er það lítið sem ekkert vanabindandi.

Ofbeldishneigð og ,,paranoia" segja oft strax til sín við fyrstu neyslu kókaíns ... og yfirleitt alltaf fljótlega og dæmi um fólk sem neytir örsjaldan kókaíns og byrjar ekki að misnota þau held ég að séu örfá og meirihluti þeirra komi svo í ljós að sé helber lygi til að hylma yfir neysluna, því hún er litin hornauga og meira en það í þjóðfélaginu.

Að lokum vill ég benda á það að það sé rétt hjá þér að Indíánar S-Ameríku hafi notað laufblöð cocha plöntunnar í te og til að tyggja og gera það ennþá, og ég prófaði það oft sjálfur á ferð minni en það hefur ekkert með kókaín að gera. Lauf kókaplöntunnar hafa svipaða virkni og vestræn verkjalyf eins og asperin eða magnýl, þau valda ekki vímu en lina verki og súrefnisflæði til heilans sem er meginástæðan sem þetta er notað hátt uppi í Andesfjöllunum þar sem loftið er mjög þunnt.

Kókaín er efnafræðileg blanda sem einangrar efni úr kókaplöntunni og þá virkir það á nýjan hátt.

Jæja, ég vildi bara rétta stöðuna aðeins ...

Ég vil að lokum að það komi fram að þó mér finnist þessi röksemdarfærsla algjörlega einhliða og ýkt til að ýta undir ákveðið sjónarmið þá er ég í meginatriðum sammála Sigurfrey ...

Ef að kókaín væri framleitt án auka eiturefna af ríkinu og selt til apóteka til sölu á lágu verði myndi glæpatíðni minnka, ríkið græða peninga, ólöglegur innflutningur á efninu myndi stöðvast algjörlega, útgjöld lögregluembættisins myndu minnka töluvert ...

Það verða útúrkókaðir rugludallar fyrir fólki á skemmtistöðunum... EN ÞEIR ERU ÞAR NÚ ÞEGAR!!!

... kóksjúklingarnir eru þarna úti að brjótast inn á heimili landsmanna til að selja DVD spilarana fyrir næsta skammti og öll bönn í heimunum breyta því ekki ...

Í umræðu um fíkniefnamál verður að taka mið af traustum, vísindalegum heimildum. Það er ekki nóg að fullyrða bara eitthvað út í loftið bara af því að það fellur að persónulegum skoðunum viðkomandi. Þetta einkennir því miður alltof mikið umræðu um vímuefni og vímuefnaneyslu. Margir taka tilfinningalega eða trúarlega afstöðu sem er ekki í neinu samræmi við niðurstöður kannanna eða staðreynda sem koma í ljós þegar málið er rannsakað með kerfisbundnum vísindalegum hætti. Þú fullyrðir t.d. ,,að þú getur prufað [kókaín] einu sinni, kannski tvisvar án þess að verða háður efninu en ekki mikið oftar en það". Hvað hefur þú fyrir þér í þessu? Hvaða vísindarannsóknir ertu að vísa til? Neyslukannanir sýna allt aðra niðurstöðu. Vissulega eru til einstaklingar sem misnota kókaín, líkt og að til eru einstaklingar sem kunna sér ekki hóf þegar að neyslu áfengis kemur. Þessi hópur er þó sem betur fer fámennur og í minnihluta. Til dæmis er vitað að 28 milljón Bandaríkjamanna hafa prófað kókaín, þar af hafa aðeins 1.7 milljón manns - eða 6 prósent neytenda - notað það á undanförnum mánuði. Það bendir ekki til þess að kókaín sé jafn vanabindandi og af er látið. Könnun frá árinu 1993 leiddi sem dæmi í ljós að 7 prósent þeirra sem neytt hefðu kókaíns notuðu það daglega. Til samanburðar má nefna að um 10 prósent þeirra sem neyta áfengis verða alkóhólistar. Vísindamennirnir Dan Waldorf, Craig Reinarman og Sheigla Murphy fylgdust með 21 persónum sem neyttu kókaíns reglulega í rúman áratug. Þeir komust að þeirri niðurstöðu ,,að nær allir notuðu það í hófi og án þess að verða fyrir neikvæðum afleiðingum vegna neyslunnar". Hollenskir vísindamenn, Peter Cohen og Arjan Sas að nafni, komust að sömu niðurstöðu þegar þeir rannsökuðu 160 manna hóp kókaínneytenda sem höfðu notað efnið reglulega að meðaltali í tíu ár. Þeir fullyrtu að ,,flestir þeirra misstu aldrei stjórn á neyslunni, hættu henni ýmist alfarið eða drógu verulega úr henni með árunum." Þótt misnotkun kókaíns sé til þá sýna rannsóknir að það er ekki hið almenna neyslumynstur.


Ofurnám - Bylting í námstækni

Haraldur Hafsteinsson skrifar þann 9-06-2004 :

Er hægt að læra ensku með ofurnámstækni hér á Íslandi?

Ég heyrði eitt sinn að málaskólinn Mímir notaði þessa tækni við tungumálakennslu en veit ekki fyrir víst hvort það er rétt.


Helförin og endurskoðunarsinnar - gagnrýni

Jóhannes Þ. Skúlason skrifar þann 3-05-2004 :

Ég hef fengið ákveðna gagnrýni á grein mína gegn Mark Weber og það er jú ekki nema gott mál. Átti nú ekkert endilega von á að allir væru sammála mér. En margt af þessu finnst mér skringileg rök og því vildi ég svara nokkrum aðalpunktum sem fram hafa komið.

1. Gunnsteinn og Sigurfreyr töluðu um að af 21 heimild Webers hefði ég aðeins gagnrýnt tvær og þá bara verið að rýra mannorð Leuchters og Lindseys en ekki hrakið það sem þeir sögðu.

Markmið mitt var ekki að brjóta grein Webers niður í frumeindir og afsanna hverja einustu heimild. Tilgangurinn var að sýna fram á grundvallarvillur í röksemdafærslu hans og fræðimennsku.

Í heimildalista Webers eru ýmsar heimildir sem engin ástæða er til að draga í efa eða hrekja á nokkurn hátt. Þar má t.d. nefna skjöl frá Nürnberg-réttarhöldunum, bækur Pressac og Reitlinger, rit Y. Bauer sem eins og skjölin úr Jewish Historical Institute of Warsaw fjallar um endurskoðun á fjölda dauðsfalla í Auschwitz, reglugerðir búðanna sjálfra og framburði eftirlifandi fanga í Zundel réttarhöldunum í Toronto sem ekki hafa verið dregnir í efa en stangast samt sem áður á við yfirgnæfandi meirihluta samskonar framburða frá útrýmingarbúðum nasista um alla Austur-Evrópu (og verða því miðað við verulega vafasaman trúverðugleika og sannaðar lygar annarra vitna verjenda í því máli að teljast léttvægari heimildir).

Í grein minni kemur fram skýrlega að ég er ekki að draga í efa það sem Weber heldur fram um fjölda dauðsfalla í Auschwitz. Um það fjalla a.m.k. 6 heimildir Webers. Aðrar 5 fjalla um greinargerðir Leucters og Lindseys. Og varðandi það að ég taki ekki fyrir það sem þeir félagar segja heldur bara persónurnar sjálfar þá er það ekki venja í sagnfræðiheiminum að taka lygara gilda sem heimildamenn. Þannig er það nú bara. Ég er ekki að ráðast sérstaklega á persónur þessara manna. Ég er einfaldlega að sýna fram á að aðrir mér betri fræðimenn hafa sýnt fram á í lærðum ritum að framburður Leuchters og Lindseys er ómarktækur með öllu.

Að halda því fram að ég fjalli einungis um 2 heimildir af 21 er því skýr ábending um að viðkomandi skilji ekki samband heimildanna við textann og viti í raun lítið um efni heimildanna sjálfra.

2. Gunnsteinn og Biggi Toker gerðu sér líka mat úr því að ég eyddi heilli málsgrein í Önnu Frank. Anna Frank skiptir einfaldlega ekki máli í þessari umræðu. Ég eyddi í hana púðri vegna þess að Weber gerir hana að rökum. Ég hafði hana með aðallega til að sýna fram á fáránleika þess sem Weber er að skrifa, ekki sem einhver aðalrök.

3. Biggi Toker, þýðandi greinarinnar spurði um tölur um fjölda gyðinga í Evrópu fyrir og eftir stríð, hvort gert væri ráð fyrir þeim ,,milljónum sem að fluttust til Bandaríkjanna, Bretlands og Ísrael?" Svarið er já. Það er gert ráð fyrir þeim. Ég er því ekki að ,,skjóta undan mér" með þessum tölum eins og þú orðar það svo málefnalega.

Biggi hélt áfram og minntist á framburð vitna í Zundel-málinu sem aldrei sögðust hafa séð reykjarstróka úr skorsteinum í Auschwitz. Það má vel vera. Á móti því má leggja hundruði framburða vitna (fanga og varða) úr búðunum sjálfum og íbúa úr sveitunum í kring um búðirnar um hið gagnstæða. T.d. er algengur framburður pólskra íbúa á svæðinu í kring um Auschwitz um stæka nábrennslulykt sem lagði gjarnan frá búðunum. Og ég spyr að auki: Ef ekki voru stundaðar neinar líkbrennslur í Auschwitz, hvers vegna þurfti þá að byggja fjóra stóra og afkastamikla líkbrennsluofna þar? Áfasta ,,sturtuklefunum"? Og svarið ,,það þurfti stundum að brenna þá sem dóu í þrælkunarvinnunni" er bara því miður ekki nægjanlegt.

Og Biggi hélt því líka fram varðandi ofnana að ,,Fjöldinn allur af sérfræðingum gæti líka sagt þér að enginn líkbrennsluofn í heiminum gæti mögulega afkastað jafn miklu og bandamenn voru að halda fram um afköst Auschwitz."

Það er rétt hjá þér Biggi. Það er að segja miðað við tölurnar sem Bandamenn héldu fram á áratugunum eftir stríð, 4 milljónir. Nú eru sagnfræðingar sammála um (þar á meðal ég og Mark Weber) að sú tala sé röng. Ofnarnir í Auschwitz hefðu hins vegar auðveldlega afkastað 900 þús. - 1.6 milljónum, en það eru tölurnar sem eru almennt viðurkenndar í dag, þar á meðal af Mark Weber.

Gunnsteinn féll líka í þennan pytt þegar hann talaði um ,,Ivan Lagace, framkvæmdarstjóra stórrar líkbrennslu í borginni Calgary í Kanada, sem sagði í apríl 1988 að líkbrennslusagan frá Auschwitz væri út frá tæknilegu sjónarmiði óhugsandi."

Það var einmitt í kring um 1990 sem menn fóru að endurskoða tölurnar fyrir alvöru ... herra Lagace var einfaldlega að tala um gömlu fjórar milljónirnar eins og sérfræðingarnir hans Bigga.

Biggi hélt því svo fram að svona ,,heildaryfirgrip" væru algeng hjá fólki sem hefur rangt fyrir sér. Ja hérna ... ég lyppast bara niður fyrir svona rökfærslu.

4. Varðandi þá fullyrðingu Sigurfreys að Gagnauga.net hafi ekki birt þessa grein að hans sögn vegna þess að ,,þeim þótti hann ekki taka greinargerð Mark Webers nógu efnislega vel fyrir né færa nógu sterk rök gegn henni" þá er rétt að tvennt komi fram. Í fyrsta lagi sóttist ég ekkert sérstaklega eftir birtingu á þessu út um allt. Ég birti þetta á minni eigin vefsíðu og á www.hugi.is/saga og þótti það í raun nóg. Hins vegar sendi ég þetta til þeirra sem birtu grein Webers og tók fram að ég gæfi leyfi fyrir birtingu hjá þeim ef þeir hefðu áhuga á því. Sigurfreyr hafði áhuga á því, ekki Gagnauga.is. Um ástæður þess veit ég ekki nánar, en hins vegar finnst mér röksemdir Gagnauga.is ef rétt er haft eftir hjá Sigurfrey ansi skondnar miðað við efnisinnihald og rökfærslu á ýmsu efni sem þeir hafa birt hingað til.

5. Til að fyrirbyggja það að gagnrýnendur mínir fari að velta sér upp úr þeim atriðum gagnrýninnar sem ég hef ekki svarað hér þá finnst mér afgangurinn í raun ekki svaraverður. Margt af því er barnalegt raus eins og t.d. ,,Stóð Himmler kannski bara uppi á þaki og dreifði öskunni af þeim út í vindinn?" eða ,,Er það þá Bandaríkjamönnum að kenna að Einstein dó, hann var nú einu sinni í Bandaríkjunum, ekki satt?" og jafnvel ,,Hvort [heimildarmaðurinn] er ljótur með skalla, hommi, gamall nazisti eða hafi logið einhverju í atvinnuumsókn sinni eða CV-skrá einhvern tímann skiptir mig engu máli" !

Nei ... það er líklega þess vegna sem þú ert ekki sagnfræðingur Gunnsteinn því svoleiðis hlutir skipta nefnilega máli í sagnfræði þegar kemur að því að meta heimildagildi og vitnisburði manna. Því ef við látum okkur engu máli skipta hvaða skoðanir eða tilgang heimildamennirnir bera með sér í umræðuna en trúum bara öllu sem þeir segja (alveg án þess að athuga hvaða rök mæla með eða móti því) þá erum við ekki að stunda fræðimennsku heldur bara að skrifa bullið upp eftir einhverju fólki út í bæ.

Sagnfræði er fræðigrein sem byggir á ákveðnum aðferðum og ströngum fræðilegum vinnubrögðum. Mark Weber gerir sig sekan um stór axarsköft í vinnubrögðum og aðferðafræði þegar hann notar framburð heimildamanna eins og Leuchters og Lindseys sem löngu er búið að sanna að eru ekki trúverðugir, þ.e. framburður þeirra hefur lítið sem ekkert heimildagildi fyrir þessa tilteknu umræðu. Weber notar þennan framburð sem grundvallarrök í grein sinni. Þess vegna er grein hans léleg sagnfræði sem ekki er hægt að taka mark á.


Helförin og endurskoðunarsinnar - gagnrýni

Biggi Toker skrifar þann 27-03-2004 :

Allt í lagi Jóhannes, þú ert að vísu ekkert að taka málið fyrir lið fyrir lið eins og ég vonaðist til, heldur ert þú með svona ,,heildaryfirgrip" eins og er mjög algengt hjá fólki sem hefur rangt fyrir sér.

Þú minnist á Önnu Frank og pabba hennar, og talar um hversu léleg rök Weber hafði í þeim málum: ,,þau feðgin hefðu nú ekki lifað svona lengi ef nasistarnir hefðu ætlað sér að drepa þau" er einfaldlega lélegustu rök sem ég hef heyrt. Anna Frank dó. Hún var ein af milljónum og hvort hún dó strax eða seinna skiptir ekki nokkru einasta máli". Skiptir það engu máli hvar og hvenær hún dó? Er það þá Bandaríkjamönnum að kenna að Einstein dó, hann var nú einu sinni í Bandaríkjunum, ekki satt? Þetta er ein allra undarlegasta ritfærsla sem að ég hef nokkru sinni lesið, og með þessu fór ég að draga dómgreind greinaskrifara í efa, en hélt þó áfram lestrinum.

Að sjálfsögðu var góð pólitík að sprengja bara allt heila klabbið í loft upp árið 1945, eftir að stríðinu lauk. Þá þurftu Bandamenn ekkert að pæla í eitthverjum óþarfa rannsóknum og efasemdum um sinn eigin áróður. Ég vitna í mína eigin þýðingu þar sem að einn af eftirlifandi föngum sagðist aldrei nokkurn tímann hafa orðið var við ,,reykstróka úr brennsluofnum" og annað því um líkt. Einnig var því haldið fram að Þjóðverjar hefðu fundið upp nýja aðferð til þess að ,,eyða líkamsleifum þannig að þær skildu ekki eftir sig nein ummerki" ... einmitt félagi, trúir þú þessu? Fjöldamargir fyrrum fangar Auschwitz höfðu aldrei heyrt minnst á neinar útrýmingar fyrr en þeir sluppu úr þrælkunarbúðunum, já einmitt, það er það sem að Auschwitz var!

Það vantaði 5,7 milljónir Gyðinga í Evrópu eftir stríð. Hvenær eftir stríð? Er þá talið með þær milljónir sem að fluttust til Bandaríkjanna, Bretlands og Ísrael? Enn og aftur ertu hreinlega að skjóta undan þér vinurinn.

Ég vil bara enn og aftur benda á að engir stórir öskuhaugar hafa fundist nærri Auschwitz, engar massívar fjöldagrafir eða annað þvíumlíkt. Fjöldinn allur af sérfræðingum gæti líka sagt þér að enginn líkbrennsluofn í heiminum gæti mögulega afkastað jafn miklu og bandamenn voru að halda fram um afköst Auschwitz. Hvað varð um líkamsleifar allra þessara Gyðinga? Stóð Himmler kannski bara uppi á þaki og dreifði öskunni af þeim út í vindinn?

Sjálfur var ég að vonast til að Jóhannes Þ. Skúlason sagnfræðingur færi nánar út í röksemdir Mark Webers. Eins og Gunnsteinn segir hér í gestabókinni þá gagnrýnir Jóhannes einungis tvær heimildir af 21 sem Weber vitnar í máli sínu til stuðnings. Jóhannes segir um endurskoðunarsinna: ,,Þeir þykja ekki sérlega fínn pappír í sagnfræðiheiminum." Ég spyr: ,,Og, hvað með það?". Ég veit ekki til annars en að margir af helstu frumkvöðlum vísindanna hafi á sínum tíma ekki heldur þótt nógu ,,fínir pappírar" hjá ,,fínu pappírunum", þó að ,,fínu pappíranir" í dag þyki þess vert að sleikja sig upp við þá þegar þeir hljóta loks viðurkenningu, stundum löngu eftir dauða sinn og erfiða ævi. Ég veit til þess að Gagnauga.net neitaði að birta grein Jóhannesar vegna þess að þeim þótti hann ekki taka greinargerð Mark Webers nógu efnislega vel fyrir né færa nógu sterk rök gegn henni. Persónulega hef ég ekki kynnt mér þetta mál nógu ítarlega til að geta tekið skýra afstöðu til þess.


Er nauðsynlegt að banna kókaín?

Margrét skrifar þann 8-03-2004 :

Æi greyið mitt, á maður nú að sjá ljósið. Ekki að ég skilji spor í sjálfri mér að nenna að eyða orðum í þetta endemis bull. Sennilega fyrirtíðarspenna.

Ég veit til þess að Viktoría Bretadrottning notaði kannabis gegn fyrirtíðarspennu, þú gætir kannski prófað það.
Kveðja, Sigurfreyr.


Er nauðsynlegt að banna kókaín?

Gunnar skrifar þann 4-03-2004 :

Ég vil byrja á því að hrósa þér fyrir frábæra síðu en verð að viðurkenna að ég er ekkert alltof hrifinn af Kókaín-greininni þinni ...

Ég er að flestu leyti sammála þér um hjákátlegt stríð gegn kannabis og að það þurfi að endurskipuleggja alla baráttuna gegn fíkniefnadjöflinum en kókaín, úfff ... kókaín er ekkert grín.

Kókaín hefur sterk áhrif á miðtaugakerfið, það verkar með því að bindast viðtökum í heilafrumum sem venjulega tengjast umframdópamíni, þannig verður meira dópamín laust í heilanum. Kókaín hindrar einnig endurupptöku serótóníns og noradrenalíns og veldur því tilfinningum alsælu, sjálfstrausti og orku.

Ólíkt kannabisefnum, þar sem lítið er vitað um verkun efnisins, er kókaín í þeim pakka að sleppa öllum þessum sæluaukandiefnum lausum í heilanum, rétt eins og amfetamín og alsæla. Það er bara ekkert alltof góð hugmynd. Það leiðir án alls efa til niðurtúrs og getur ollið kvíðatruflunum ef þess er neytt í meira magni.

Ég vil vitna í kunningja minn sem hefur neytt kókaíns: ,,Kókaín er alvöru eiturlyf (borið saman við kannabis þ.e.) þú ferð upp, þú ferð niður og þig langar í meira". Hve hryllilegt er það?

Ég veit einnig fyrir víst að fólk gerir mjög heimskulega hluti á kókaíni, eins og lenda í slagsmálum og veseni. Þegar þú ert bestur í heimi þarf lítið til að koma þér í vandræði ... Hinir ávallt friðsælu kannabisneytendur og kókaínneytendur eru ekki sambærilegir hópar!

Ég á einnig mjög góðan vin sem ég kom að í teiti um daginn. Hann hafði þegið kókaín af einhverjum gestum. Bara það að horfa í augun á vini mínum nísti í hjartastað! Augnaráðið var tómt, ringlað og tilfinningalaust ...

Ég verð að viðurkenna að sem stuðningsmaður sigurfreys.com er ég í nettu losti yfir þessari grein þinni.

Kveðja
Gunnar

Það má vel vera að þetta sé allt saman rétt og satt sem þú segir en það er bara ekki kjarni málsins. Áfengi var bannað á árunum 1920-1933 í Bandaríkjunum af nákvæmlega sömu ástæðum og þú virðist vilja banna kókaín. Hvernig fór með þá samfélagstilraun? Hún leiddi til sama ófremdarástands og núna ríkir vegna fíkniefnabannsins og fíkniefnastríðsins svonefnda. Áfengisbannið skapaði moldríka áfengissala sem borguðu ekki opinber gjöld af atvinnustarfsemi sinni, leiddi til spillingar og siðleysis innan löggæslunnar, ásamt ofbeldi og glæpum tengdum áfengissölu. Neytendavernd var enginn sem skilaði sér í því að 35 þúsund Bandaríkjamenn létust þegar þeir drukku eitrað eða illa bruggað áfengi. Auk þess hófu menn að neyta sterkari áfengis en þeir höfðu áður gert, sem kom þá í stað bjórs og léttvíns.

Áfengisbannið breytti stórum hluta þjóðarinnar í lögbrjóta og glæpamenn. Grunaðir áfengisneytendur voru lagðir í einelti og jafnvel myrtir af litlu sem engu tilefni. Dæmi: Tíu barna móðir í Michigan var dæmd í lífstíðarfangelsi fyrir að leyna einni ginflösku. Árið 1929 urðu saklaus hjón fyrir árás útsendara FBI, konan var skotin til bana en eiginmaðurinn barinn hrottalega. Hver var ástæðan? Jú, lögreglumanninum fannst leggja áfengislykt af hjónunum. Nákvæmlega sömu afleiðingar og sömu sögur fylgja kókaínbanninu í dag. Ég tek því undir orð Milton Friedmans þegar hann segir: ,,Í baráttunni gegn fíkniefnum - eins og á öðrum sviðum - eru fortölur og fordæmi líklegri til að bera árangur en valdbeiting í því skyni að móta aðra eftir okkar höfði."

Kveðja, Sigurfreyr.


Fyrri líf Guðmundar Sigurfreys?

Ágúst skrifar þann 20-10-2003 :

Ég var að hugsa um hvaða kjaftæði væri þarna í gangi. Hefur þú virkilega munað eftir öðrum lífum og fengið það staðfest frá miðlum? Það þykir mér merkilegt og reyndar með ólíkindum. Hvor var á undan þú eða miðillin? Ég held að þú hafir sagt honum of mikið í byrjun. Ég hef farið tvisvar til miðils, annar var stórkostlegur og erfitt að draga í efa það sem hann sagði. Hinn var asnalegur og sagði að ég ætti ekki að hugsa svo mikið um það að ég væri við dauðans dyr. Ég hef alltaf munað eftir vissum köflum úr einhverju lífi. Kannski mínu, ég veit það ekki. En ég man það svo vel. Sérstaklega eftir endalokum þess. Getur þú bent mér á miðil sem er treystandi til að skoða svona mál?

Nei, ég man ekkert úr mínum fyrri lífum og hef aldrei haldið því fram, hvorki í þessari grein sem þú vitnar í, né við önnur tækifæri. Ég er ekki einu sinni viss um að fyrri líf eða framhaldslíf séu yfirhöfuð til. Ég vil hins vegar trúa því að svo sé. Sama gildir um álfa, huldufólk, blómaálfa, geimverur, drauga o.s.frv. Ekki veit ég heldur 100% hvort þetta er til, en ég þekki konu sem hefur sagt mér að svo sé, og ég trúi henni og treysti. Auk þess finnst mér tilveran vera miklu skemmtilegri fyrir vikið. Því miður get ég ekki bent þér á neinn sem starfar við þessi mál á Íslandi í dag. Ég myndi hins vegar treysta Erlu Stefánsdóttur hjá Lífssýn til þess, en hvort hún er fáanleg til að tjá sig um þetta við þig veit ég ekki.


Dulspeki nasismans

Jóhannes Þ. Skúlason skrifar þann 8-11-2003 :

Sæll

Ég er yfir mig hissa á því að þú skulir nota ,,Hitler talar" eftir Hermann Rauschning sem alvarlega heimild. Rauschning skrifar þessa bók til að upphefja og fegra sjálfan sig eftir að hann flýr til Sviss.

Í bókinni koma fram svo margar staðreyndavillur, svo margar beinlínis rangar fullyrðingar og svo margar frásagnir sem stangast algerlega á við allar aðrar heimildir um sama efni að Rauschning er fyrir löngu afskrifaður af sagnfræðingum.

Sem dæmi má nefna ummæli Ian Kershaw þar sem hann útskýrir hvers vegna hann vitnar hvergi í Rauschning í nýlegri tveggja binda ævisögu Hitlers. Kershaw segir: "['Hitler Speaks' is] a work now regarded to have so little authenticity that it is best to disregard it altogether."

Annað gott dæmi er sammælgi sagnfræðinga um þetta atriði, hvort sem þeir aðhyllast ,,heðfbunda" söguskoðun um nasismann og útrýmingu gyðinga eða hina svokölluðu ,,endurskoðunarstefnu" um sama efni. Jafnvel einn frægasti endurskoðunarsinninn, David Irving segir um Rauschning: "NO one will go to bat for ... the Hermann Rauschning baggage [Gespräche mit Hitler], who should by now have been driven out of the game per saecula saeculorum."

Það er sjaldgæft að þessir tveir sagnfræðingar séu sammála um nokkurn hlut.

Mér sýnist þú þurfa alvarlega að skoða heimildir þínar og rannsóknaraðferðir því að notkun þín á þessari bók og reyndar öll umfjöllun þín um nasisma gefur til kynna að tilgangurinn helgi meðalið, að þú notir aðeins þær heimildir sem styðja málstað þinn, hversu lélegar sem þær eru.

Ég hef ekkert út á áhuga þinn á mystískum öflum að setja og þó að ég sé ekki aldeilis sammála þá er þetta skemmtileg pæling.

En sem lesandi geri ég skýlausa kröfu um að þú kannir heimildir þínar á gagnrýninn hátt áður en þú býður mér upp á kjaftæði á borð við Hermann Rauschning. Því ef það er standardinn sem þú leggur í þína vinnu þá er tíma mínum betur varið í einhvern annan lestur.

Þessar greinar mínar um Hitler og dulspeki nasismans voru ekki skrifaðar neinum ,,málstað" til framdráttar. Þær eru fyrst og fremst almenn umfjöllun um áhuga sumra nasista á dulrænum málum, rúnum og germanskri heiðni. Þegar þær voru skrifaðar, nánar tiltekið árið 1989, vissi ég ekki betur nema að Hermann Rauschning væri traust heimild. Ef svo er ekki þá skiptir það svo sem engu meginmáli. Nema fyrir trúverðugleika hans náttúrlega. Greinarnar fjalla minnst um reynslu Hermann Rauschning í þessu sambandi, ég kem inn á þrjú atriði sem hann fjallar um í bók sinni ,,Hitler talar", en flest af því sem kemur fram í þessum greinum byggir á öðrum heimildum. Hefur þú yfirleitt lesið bókina ,,Hitler talar"? Ef svo er þá ættir þú að vita þetta, því bókin hans fjallar lítið sem ekkert um viðfangsefni greinanna.

Mér finnst reyndar ýmislegt benda til þess að þú hafir aldrei lesið bók Rauschning, því að á einum stað segir þú: ,,Jafnvel einn frægasti endurskoðunarsinninn, David Irving [gagnrýnir] Rauschning." David Irving, hefur eins og þú veist verið bendlaður við nýnasisma. Þess vegna ætti það ekki að koma neinum á óvart að hann skuli gagnrýna bók Rauchning, því hún er ein hatrammasta gagnrýni á Hitler og nasismann, sem skrifuð hefur verið. Rauchning var nasisti og í hirð Hitlers en flúði Þýskaland og birti þessa bók ,,Hitler talar" (Gespräche mit Hitler) árið 1939 til að vara umheiminum við nasismanum. Hann skrifaði fleiri bækur um Hitler, allar voru þær gagnrýni á þjóðernisjafnaðarstefnuna og enginn þeirra fjallaði um dulspeki nasismans.

Helstu heimildir mínar fyrir greinunum ,,Helgidómur Hitlers" og ,,Dulspeki nasismans" eru:
The Occult Roots of Nazism: Secret Aryan Cults and Their Influence on Nazi Ideology: The Ariosophists of Austria and Germany, 1890-1935 eftir Nicholas Goodrick-Clarke.
The Spear of Destiny eftir Trevor Ravenscroft.
Hitler: A Study in Tyranny eftir Alan Bullock.
Mein Kampf eftir Adolf Hitler.
Að hetjuhöll eftir Þorstein Thorarensen.

Auk þess er notkun þeirra á rúnum og dálæti á öllu sem varðar heiðni og ásatrú alþekkt.


,,Ég varð fyrir ofsafengnum ærslaandatruflunum"

Sveinn Már skrifar þann 31-10-2003 :

Vá! Þú hefur svo sannarlega lent í mörgum ,,ævintýrum"! ... Ég þekki einn strák sem ætlaði að fara í svona andarglas en ég sagði honum að lesa þetta og íhuga það svo seinna. Þetta er frábær grein maður ... gott að þú náðir valdi á þeim seinna.


Lögleyfing: Lausn á fíkniefnavandanum?

Nafnlaus skrifar þann 21-10-2003 :

Þetta er án efa það allra vanhugsaðasta og heimskulegasta sem ég hef lesið um fíkniefnavandann. Sá sem þetta skrifaði hefur augljóslega ekki kynnst fíkniefnavandanum að öðru leyti en að hann ,,neyðist" til að borga skatta sem fara í meðferðastofnanir. Svona fólk á bara að halda skoðunum sínum fyrir sjálft sig.


Fíkniefnamál

Baldur skrifar þann 21-10-2003 :

Ég verð að segja það að ég er svo fullkomlega sammála Guðmundi í öllu sem hann segir. Flest allt sem er óhollt er löglegt. Ókei, ég veit að ég er ekkert sérstaklega gamall, 13 og hálfsárs, en samt nota ég tóbak, tek tóbak í nefið og nota amfetamín og reyki stundum stuð.

Staðreyndin er sú að flest allir unglingar nota efni til að komast upp á móti yfirvöldum og foreldrum. Það er til fátt leiðinlegra fólk en löggan. Lögreglan lemjandi hvaða mann sem er. Ekki eru útlendingar rífandi af fólki grasið sitt. Takandi skýslur af manni, hringjandi í foreldra o.s.frv. Röflandi um að gras sé þetta og gras sé hitt og svo fara þeir sjálfir og reykja grasið sem á að vera svo skaðlegt. Það sem ég vill segja: Þegar ég er undir áhrifum amfetamíns er ég í góðu skapi, get einbeitt mér að heimanámi, talað við vini mína, hlustað á fólk og líð bara ósköp vel.

Þegar ég sniffaði tóbak í nefið sem á víst að vera nokkurn veginn löglegt rústaði það heilanum á mér. Ég gat varla hugsað. Þegar ég tók inn róandi lyf (löglega út á lyfseðil) var ég daginn eftir með lafandi augu, þunglyndur og hvaðeina. Þegar ég nota amfetamín og hass er ég ekki í neinum fráhvörfum, líð ekkert illa, nema þegar ég tek of mikið. Og allt er voðalega normal.

Það er málfrelsi á Íslandi, skoðanafrelsi, tjáningarfrelsi og fólk ræður yfir sínum ferðum. Hvaða fávita dettur í hug að hengja upp skilti í öllum sjoppum: Tóbak má hvorki selja né afhenda börnum yngri en 18 ára. Banna kannabis. Flokka síðan amfetamínneytendur sem þræla djöfulsins. Og segja bara að allir séu yfirleitt ömurlegir.

Ég reyki stundum tóbak og drekk stundum áfengi og verð að segja að þegar ég drekk þá er það miklu sterkara en bæði amfetamín og kannabis. Það er eitt sem ég verð að segja yfirvöldum og öllum þröngsýnu fávitunum. Landið verður aldrei með öllum unglingum landsins hoppandi í íþróttaskóm syngjandi jólalög. Hvaða fæðingarhálfviti selur sjó sjó án lyfseðils öllum aldurshópum og neitar síðan að selja hass og tóbak undir 18 ára aldri. Þetta forvarnarpakk er snarbrenglað.

Sæll Baldur
Þú segist vera sammála öllu sem ég segi. Ég vona að sama gildi um það sem hér fer á eftir. Ég held að það sé engum bót í því á þínum aldri að nota vímuefni, hvorki lögleg né ólögleg. Það er fátt ömurlegra en að vera háður tóbaki. Bæði er það dýrt, hrikalega heilsuspillandi og geysilega vanabindandi. Ég legg til að þú hættir því meðan þú getur. Sama gildir um áfengi. Eins og þú segir sjálfur frá er það eitt af ,,hörðu efnunum" sem best er að koma sem minnst nálægt. Kanadíska þingnefndin, sem vill fella bann við notkun og sölu kannabisefna úr gildi, lagði til að kannabis yrði ekki selt unglingum yngri en 16 ára. Sjálfsagt hafa þeir góðar ástæður fyrir því.

Þú segir að þegar þú ert ,,undir áhrifum amfetamíns ertu í góðu skapi, getur einbeitt þér að heimanáminu, talað við vini þína, hlustað á fólk og líður bara ósköp vel." Þetta gæti bent til þess að þú sért haldin því sem nefnt er ,,ofvirkni" og þurfir því á rítalíni að halda, sem er amfetamínskylt lyf og hefur komið að góðu gagni í slíkum tilfellum. Ef þannig er málum háttað er auðvitað miklu skynsamlegra fyrir þig að fá lyfið frá lækni í stað þess að kaupa það dýrum dómi á götunni og þá yfirleitt lélegt efni. Ég legg til að þú ræðir þetta við foreldra þína eða einhvern fullorðinn sem þú treystir og gæti hjálpað þér að ná sambandi við lækni sem myndi kanna þetta nánar. Þú getur lesið um ofvirkni og rítalín hér. Gangi þér vel.


Hinn velheppnaði Íslendingur

Halldór Kristjánsson skrifar þann 7-10-2003 :

Alltaf beittur sá gamli ...
Þetta er hverju orði sannara.

Þrefalt húrra!


Vefurinn almennt

Gunnar Jónsson skrifar þann 18-06-2003 :

Sæll Sigurfreyr!

Ég vil hrósa þér fyrir frábæra síðu ... allt sem ég les á sigurfreyr.com er stórkostlega áhugavert. Það er hughreystandi að vita að í nútímasamfélagi þrífist enn þenkjandi einstaklingar sem ekki eru hræddir við að ávarpa umdeild málefni, hvort sem það er kannabisneysla, menntun eða trúmál, á vitrænan og fordómalausan máta.

Kveðja

Gunnar Jónsson

Takk fyrir það!



Kókaín
Meðferðarvillur
Sterkari efni?
Holdleg munúð
Viðtal við Friedman
Fæðingarreynslan
"Hörðu efnin"
Hass & heilsa
Drug War Facts
Aleister Crowley
Agnarius
George Gurdjieff
Robert A. Wilson
  || Forsíða  | Álit annarra  | Um höfundinn  | Tölvupóstur  | Tenglasafnið | Gestabókin | Spjall |
© Guðmundur Sigurfreyr Jónason